Volledig scherm
© Frank jansen

Waarom wij opriepen tot het vertrek van Krikke

LezersvraagDe redactie van het AD maakt elke dag vele afwegingen om krant, site en app zo goed mogelijk te maken. In Over Ons gaan wij in op vragen van lezers en lichten wij journalistieke keuzes toe.

Waarom vroegen wij de burgemeester op te stappen?
In één van onze regionale nieuwsmedia, AD Haagsche Courant, riepen wij begin oktober de burgemeester van Den Haag, Pauline Krikke, op haar functie neer te leggen. Een aantal lezers stelde de vraag: is dat wel jullie taak als journalist?

Een terechte vraag. Ook op onze redactie hebben we daar over gediscussieerd. Het is in elk geval een beslissing die je niet lichtzinnig neemt. Ik kan me niet herinneren dat wij ooit eerder om het vertrek van een burgemeester hadden gevraagd. Dat geeft meteen de ernst van de politieke situatie in Den Haag weer. Ook andere Haagse media schreven soortgelijke commentaren. We weten niet of het heeft bijgedragen aan haar beslissing, maar enkele dagen later nam Krikke inderdaad ontslag. De belangrijkste reden voor ons opiniestuk was dat wij vonden dat de maat vol was. De laatste zinnen luidden dan ook: ,,Burgemeester, veel dank voor uw energieke en betrokken inzet. Ga in de wetenschap dat u deed wat u kon, maar dat deze stad nu zonder u beter af is.’’

Directe aanleiding was een snoeihard oordeel van de Onderzoeksraad voor de Veiligheid (OVV) over de traditionele vreugdevuren in de Haagse wijken Scheveningen en Duindorp. U herinnert het zich wellicht nog, maar de vuurzee waaide op 1 januari in de richting van de stad. Den Haag is toen aan een mini-ramp ontsnapt.

Maar het was niet alleen dit grote incident dat tot het vertrek van Krikke heeft geleid. Bij eerdere noodsituaties had zij bepaald geen geweldige indruk achtergelaten. En vorige maand publiceerde AD Haagsche Courant een groot verhaal waarin de bestuurscultuur in het stadhuis werd beschreven. Het geschetste beeld was bepaald niet positief. De kop van het artikel zei eigenlijk alles: onder ambtenaren heerste een cultuur van ‘Krikke of stikke’. Het was, kortom, een optelsom. Onze redactie verwoordde in zijn commentaar de mening van velen in Den Haag: Krikke was de verkeerde vrouw op de verkeerde plek. En als je tot die conclusie komt, moet je dat ook zonder omwegen opschrijven, vind ik.

Hebben wij ook aan onze eigen rol in dit dossier gedacht? Jazeker. Ook wij hebben vooraf opnieuw te weinig gedacht aan de risico’s van de vreugdevuren. Bijna jubelend meldden wij op oudejaarsdag op AD.nl dat met de houtstapels een nieuw record was gevestigd. Zonder op de risico’s te wijzen. Dat was zeker niet goed en daar hebben wij hopelijk van geleerd. Maar journalisten zijn niet eindverantwoordelijk voor de openbare orde en veiligheid in een stad. De burgemeester wel. Vandaar ons harde oordeel.

Paul van den Bosch, hoofdredacteur AD Regio

Heb jij ook een vraag? Stel hem dan hieronder

  1. Lezers steunen krantenbezorgers: “Stroopwafels aan de deur als blijk van waardering”
    Achter de Schermen

    Lezers steunen krantenbe­zor­gers: “Stroopwa­fels aan de deur als blijk van waardering”

    In Nederland staan elke dag 6000 bezorgers bij het krieken van de dag op om de kranten van DPG Media te bezorgen bij de abonnees. Dat klepperen van de brievenbus is in het dagelijks leven voor veel mensen een vaste waarde en een belangrijk onderdeel van hun ochtendritueel. Opstaan, douchen, ontbijten, mét een verse krant. Zo zijn we dat gewend. Nu het coronavirus Nederland heeft lamgelegd, is de rol van de krantenbezorger nóg belangrijker geworden. De krant is voor veel abonnees een anker, een houvast. En alle zeilen worden bijgezet om die ‘huisvriend’ te blijven bezorgen.
  2. Hans Nijenhuis: We maken ongekende tijden mee, maar ik hoop dat het u goed gaat
    Achter de Schermen

    Hans Nijenhuis: We maken ongekende tijden mee, maar ik hoop dat het u goed gaat

    Beste lezer, Hoe is het bij u? Ik hoop dat u het goedmaakt. Dat u en uw naasten gezond zijn. Dat is toch het belangrijkste, merken we weer. Bij ons op de redactie maken we ongekende tijden door. Jeroen kon niet met vakantie. Sanne kon juist niet van vakantie terugkeren. Marloes moest haar bruiloft uitstellen. Marleen mocht op een begrafenis niemand knuffelen. Wessel mag tot 14 april zijn moeder niet zien en hoopt dat zij hem dan nog herkent en Eefje werd flink ziek.