Volledig scherm
© Shody Careman

Meekijken met de keizersnede: bloederig, maar prachtig

Buik open, kind eruit. Een keizersnede is in een paar minuten gepiept. Bij de vriendelijke versie kunnen ouders precies volgen hoe het gaat. Hoe bloederig ook: ,,Het was prachtig om te zien.’’

Volledig scherm
© Shody Careman

Sannes geboorte 28|09|2017

06:20 melden op afdeling verloskunde
08:03 aankomst OK
08.08 ruggenprik
08:17 snijden begint
08:21 Sanne is geboren
09:05 naar uitslaapkamer
09.10 aan de borst
09:50 terug op de afdeling
10:25 voor het eerst beide oogjes open
10:28 eerste niesje

Met een dikke zwarte stift zet Jan Schrickx een flinke streep onderaan de dikke buik van Miranda Nederlof (35) uit Hardinxveld-Giessendam.

Een smiley, grapt de gynaecoloog van het Beatrixziekenhuis in Gorinchem – ook in 2017 winnaar van de Ziekenhuis Top 100 – luchtig. Het ijs breken is welbesteed aan de man die al 25 jaar kinderen ter wereld brengt. Vier minuten heeft hij nodig. Vier luttele minuten om een kersvers mensje uit haar moeders buik te halen. ,,Dit was nog lang, bij een spoedgeval duurt het maar een of twee minuten.’’

Zorgvuldig test dokter Schrickx of Miranda nog gevoel heeft in haar buik. Het desinfecteren met koude roze vloeistof voelt ze niet, het prikken van een scherpe pincet evenmin. Ook de eerste incisie gaat ongemerkt, al kan ze op een monitor alle stappen volgen. Een snee van zo’n 15 centimeter, door de huid, de vetlaag, het buikvlies. Met een vork-achtig instrument tilt Schrickx de buikwand op; voorzichtig legt hij met zijn handen de buikspieren aan de kant. Dan zet de specialist zich schrap aan de ene kant van de tafel. Aan de andere zijde staat een coassistent. Samen scheuren ze de buik verder open. Een bruut gezicht, een vreedzaam doel. Scheuren geeft minder kans op bloedingen dan snijden, legt de gynaecoloog uit.

Vruchtwater 

Volledig scherm
© Shody Careman

Nadat de blaas aan de kant is gelegd, hebben Miranda en haar man Elco vol zicht op de plek waar al negen maanden hun kindje groeit. Miranda: ,,Ik dacht dat ik het niet zou willen zien, maar omdat ik verdoofd ben en het op een tv te zien is, lijkt het niet van mij.’’ Als Schrickx zijn mes in de baarmoeder zet en met zijn handen de snee oprekt, wordt het spannend. ,,Daar gaan we!’’, zegt hij. De vruchtzak, het ‘zwembadje’ van de baby, gaat open. Vruchtwater spuit als een fontein uit de buik en gutst over de operatietafel.

Met één hand grijpt de gynaecoloog in de baarmoeder. De anesthesist duwt van boven mee omdat de baby nog niet helemaal ingedaald is. Miranda en Elco kijken nu mee door een doorzichtig plastic gat in het doek tussen hen en de buik. ,,Opletten!’’ zegt Schrickx terwijl hij een nauwelijks bewegend baby’tje omhoog tilt. Hij draait het gezichtje naar de ouders. Daar is ze! Een dochter, Sanne.

Smeer 

Vriendelijke keizersnede

De gentle sectio is overgewaaid uit Australië, waar een Engelse gynaecoloog ermee begon. Doel is de geboorte zo natuurlijk mogelijk te maken. Na de introductie in Nederland 3 vier jaar geleden 3 biedt meer dan de helft van de ziekenhuizen de vriendelijke variant inmiddels aan.

Moeder en vader kunnen via een camera in de centrale lamp boven de operatietafel en door een doorzichtig doek volgen wat er gebeurt. In sommige ziekenhuizen is de temperatuur op de OK hoger, zodat de baby het niet te koud krijgt en klinkt er (rustgevende) muziek. Contact met de moeder staat centraal. Huid-op-huidcontact, die bijdraagt aan de hechting tussen moeder en kind, is het uitgangspunt.

Het is muisstil in de OK terwijl gespecialiseerd verpleegkundige Paulien Favier het meisje stevig tegen zich aan drukt en over haar ruggetje wrijft. Kinderen die met een keizersnede ter wereld komen, hebben vaak wat meer vocht in de longen.

Bij een vaginale bevalling wordt dat er letterlijk uitgeperst. Favier veegt het smeer van Sanne, die intussen haar eerste huiltje eruit perst. Hard en overtuigd laat ze horen dat ze er is, 3.780 gram sterk. Ze is zo groot dat een natuurlijke bevalling er niet inzat. De eerste van Miranda en Elco, zoontje Nick, was nog geen 3 kilo en kwam klem te zitten. Elco moest toezien hoe zijn vrouw bijna 24 uur lag te baren en het kind steeds weer terugdeinsde, de buik in. ,,Dat was akelig.’’ Met een vacuümpomp wist Schrickx Nick eruit te krijgen. Zonder schade voor de kleine man, maar moeder had nog wel een tijd bekkenbodemproblemen.

Hoewel de pasgeboren Sanne zich de eerste minuten stilhoudt, weet Miranda dat haar dochter in orde is. ,,Ik zag meteen dat het goed zat, ze had zo’n mooie kleur’’, zegt ze geëmotioneerd. ,,Bij Nick duurde dat veel langer.’’

Hechten

Volledig scherm
© Shody Careman

Een blakend roze meisje wordt ingepakt in warme doeken en bij mama gelegd tijdens het hechten. Miranda streelt haar kleine wangetje.

Soms vertrekken de roze babylipjes even in een snikje, om snel tevreden verder te smakken, verlangend naar de eerste melk. Die drinkt ze nog geen kwartier later op de uitslaapkamer aan de borst. Zo gulzig dat ze even later op de kraamafdeling in een diepe slaap valt.

,,Dat neusje…’’ zegt Miranda die niet kan stoppen met glimlachen. ,,En bijna dezelfde lipjes als Nick.’’ Papa fotografeert intussen hoe zijn dochter heel even haar oogjes opent en haar allereerste niesje produceert.

Volledig scherm
© Shody Careman

Rode bal 

Volledig scherm
© Shody Careman

Met een dikke deken erover is nauwelijks te bevatten dat een uur geleden Miranda’s buik nog openlag. ,,Kijk, dit is nou je baarmoeder’’, zei de gynaecoloog toen, terwijl hij de rode bal in zijn handen droeg. ,,En dit de eileiders’’, wijzend naar de uitstulpingen aan weerszijden. ,,Nou, dat was wel bijzonder om te zien’’, zeggen Miranda en Elco nu in koor.

Schrickx: ,,Ik vind het mooi om ouders te tonen wat ik doe. Maar het belangrijkste is dat zij een zo goed mogelijk gevoel overhouden aan een geboorte, ook al is het een keizersnede. Je kunt zo’n ingrijpende gebeurtenis maar één keer meemaken.’’

Ziekenhuis Top 100 in kaart