Volledig scherm

Dit is waarom podcasts verslavender zijn dan de radio

Jarenlang luisterde verslaggever Chris van Mersbergen nooit naar podcasts. Sinds kort is hij om. Na een half jaar experimenteren ontdekte hij dat podcasts veel aantrekkelijker en verslavender zijn dan radio.

Afgelopen zomer was het, dat de podcast en ik vrienden werden. Ik was net begonnen aan mijn nieuwe baan en moest elke dag de auto in: een uur heen en een uur terug (mits geen file). Door de baanwissel nam mijn reistijd enorm toe. Hoe ik die tijd zo prettig mogelijk kon doorbrengen, daarover had ik niet echt nagedacht.

Al snel was ik het forenzen spuugzat. Mijn cd-collectie kende ik van voor naar achter en weer terug. De radio kwam me na een paar weken ook de neus uit: steeds weer dezelfde dj’s met hun geijkte praatjes en plaatjes. Al die reclames. Radionieuws dat ik voor 80 procent al kende. Ik werd er niet vrolijk van, eerder geïrriteerd en chagrijnig.

Gratis

Er moest maar eens wat gebeuren. Ik downloadde willekeurig en zonder grote verwachtingen een van de vele podcastapps op mijn telefoon. Eerst zag ik door de bomen het bos niet. Er bleken ontzettend veel (gratis) podcasts te bestaan, in alle talen van de wereld. Sommige duurden kort, andere lang. Ik kon kiezen uit allerlei genres. Documentaires die meerdere afleveringen besloegen, talkshows zonder beeld, samenvattingen en analyses van het nieuws. Ze gingen over politiek, kunst, muziek, sport, tech, misdaad, economie, ga zo maar door. Maar welke waren goed en welke slecht? En waar zou ik zin in hebben, ’s ochtends op weg naar het werk en ’s avonds op weg naar huis? Zware kost? Slap geouwehoer? Iets waaraan ik als journalist nog iets zou kunnen hebben of juist iets om de zinnen te verzetten? Dat was even zoeken.

Het afgelopen halfjaar heb ik geëxperimenteerd - ik had er tenslotte honderden uren de tijd voor - en inmiddels zijn de podcast en ik beste vrienden. Want dat is uiteindelijk het effect. Je raakt vertrouwd met de stemmen, vaste rubrieken en grappen of verslingerd aan een spannende verhaallijn. Omdat er letterlijk tienduizenden podcasts zijn kun je, helemaal als je talenkennis een beetje op orde is, altijd wel iets vinden dat helemaal past bij jou of je stemming van die dag.

Op maandag en dinsdag kies ik meestal voor een van de vele podcasts die terugblikken op het voetbalweekend. Die van mijn collega’s van het AD bijvoorbeeld, of de verstrooiende zin en onzin van Neutrale Kijkers. In de file heb je alle tijd, dus vaak pik ik ook nog Football Weekly (Engels voetbal) en Schlusskonferenz (Duits voetbal) mee.

Uitgestelde radio

Quote

Hoewel er steeds meer Nederlands­ta­li­ge podcasts komen, is het genre in ons land nog een stuk kleiner dan in bijvoor­beeld de Verenigde Staten

Als ik zie dat ze een interessante gast hebben gehad, luister ik een uur lang naar een interview van Radio 1-programma Kunststof- dat is in feite gewoon uitgestelde radio. Of ik sluip stiekem binnen in de praktijkruimte van de Vlaams-Amerikaanse relatietherapeute Esther Perel, waar stellen hun hart uitstorten over heimelijke fantasieën, hun onbevredigende seksleven of overspel.

Vaker nog ga ik voor een van de series die je meezuigen in een verhaal waarvan je nog nooit hebt gehoord. Zo probeert Sanne Boer van de VPRO in De moord op Patrick de raadsels rond de dood van de Heerlense tennisleraar Patrick van den Bolt in 2002 te ontrafelen. In De brand in het Landhuis (Simon Heijmans, NTR) word je meegesleept in de mysteries rond een schatrijke grootgrondbezitter in Brabant, die bij een (aangestoken?) brand in zijn villa in 2003 het leven liet.

In Amerika betekende een soortgelijke true crime-serie, Serial, in 2014 de doorbraak van het fenomeen podcast bij het grote publiek. Ook in Serial wordt een oude moordzaak opnieuw tegen het licht gehouden. Als luisteraar denk je mee over elk bewijsstuk, over elke getuigenverklaring, alle mogelijke scenario’s.

Luistercijfers

Hoewel er steeds meer Nederlandstalige podcasts komen, is het genre in ons land nog een stuk kleiner dan in bijvoorbeeld de Verenigde Staten en Australië. 18 procent van de Nederlanders luisterde vorig jaar minimaal een keer per maand een podcast, leert het Digital News Report 2018 van Reuters. Die bescheiden cijfers hebben onder meer te maken met het feit dat Nederlanders minder vaak lange stukken rijden of reizen. Zo iemand ben ik niet, dus ik schroef het gemiddelde flink omhoog: ik heb een abonnement op zo’n dertig podcasts uit binnen- en buitenland.

Quote

Voor mij betekent de podcast dat heel veel uren die anders weggegooid zouden lijken, nu plots waardevol zijn geworden

Het grote verschil tussen normale radio en podcasts is dat de laatste niet worden gemaakt voor de massa, maar voor een kleinere groep toegewijde luisteraars. De podcastluisteraar kiest bewust wat hij luistert, is geconcentreerd en zapt niet weg. Amerikaanse aanbieders beweren dat luisteraars gemiddeld zo’n 90 procent van een aflevering uitzitten.

Daarom beweren sommige marketeers dat één podcastluisteraar meer waard is dan tienduizend radioluisteraars. Als bedrijf kun je heel gericht de podcast kiezen waarin je wilt adverteren. Een producent van vishengels kan in Amerika kiezen uit een keur aan podcasts over vissen. Zo weet hij zeker dat hij potentiële klanten bereikt.

Soms luister ik nog ‘gewone’ radio, en op sommige momenten - live-evenementen bijvoorbeeld - is dat nog steeds onverslaanbaar. Maar meestal denk ik: wat is dit hopeloos ouderwets, ik bepaal zelf wel wat ik luister. Voor mij betekent de podcast dat heel veel uren die anders weggegooid zouden lijken, nu plots waardevol zijn geworden. Ik doe kennis op, werk aan mijn talen, ontspan, leef mee. En ik hoef er bijna niets voor te doen. Zo stap ik elke dag met blij gemoed de auto in. Lekker, file!

Poll

Ben je wel eens overgestapt van Android naar iOS of andersom?

Ben je wel eens overgestapt van Android naar iOS of andersom?

  • Ja, van Android naar iOS (17%)
  • Ja, van iOS naar Android (12%)
  • Ja, meerdere keren (7%)
  • Nee, ik houd het bij Android (43%)
  • Nee, ik houd het bij iOS (20%)
7938 stemmen