Volledig scherm
Boer Octavio Sonneveld, geflankeerd door zijn moeder Riet en zijn vrouw Katja Dekker, bij hun lakenvelders. © NICO SCHOUTEN

Bij de Sonnehoeve is de melk alleen voor de kalfjes

In deze vakantieperiode schrijven Till Behne en Nicolette van der Werff over de zomer in onze regio, waarin gewerkt, geluierd en genoten wordt. Tips? Mail naar: grootdenhaag@ad.nl

Langs de A13 van Den Haag naar Rotterdam ligt, aan je linkerhand vlak voor manege De Prinsenstad, boerderij De Sonnehoeve. Het is een familiebedrijf waar familie Sonneveld een lakenvelderfokkerij combineert met landschapsbeheer en een flink aantal schapen. Moeder Riet Sonneveld woonde al op de boerderij toen er nog melkkoeien liepen. De lakenvelderkoeien die ze nu samen met haar zoon Octavio Sonneveld en schoondochter Katja Dekker verzorgt, worden niet gemolken. De melk is slechts voor de kalfjes die in het weiland worden geboren en bij hun moeder mogen opgroeien.

Middel

De lakenvelder is een oud Nederlands ras met een herkenbaar wit ‘laken’ rond het middel. ,,Vroeger stonden deze koeien voor de sier in het weiland bij een kasteel of een landgoed. Het is een ras dat zichzelf goed kan redden, dus dat was ideaal voor mensen die geen echte boeren waren maar wel een paar aantrekkelijke koetjes in de tuin van hun landgoed wilden hebben’’, zegt Octavio die zijn bijzondere naam in Colombia kreeg voordat hij werd geadopteerd door de Delftse boerenfamilie. Octavio is geen fulltime boer. Hij werkt ook nog als zzp-er in de bouw. Zijn vrouw Katja is naast boerin ook organisatieadviseur. Alleen Riet is fulltime op de boerderij aanwezig. Met z’n drieën redden ze het prima. Riet zou het zonder hulp van haar zoon en schoondochter niet redden en Octavio en Katja zouden niet in de stad willen wonen. Ze verdelen de taken waarbij ieder een specialisme heeft. Zo is Katja verantwoordelijk voor het vlees.

Rafelrand

De fokkerij van de familie Sonneveld heeft tot doel het lakenvelderras voor Nederland te behouden. Het oude koeienras levert in vergelijking met moderne koeien niet veel vlees en melk. Gewone boeren kiezen daarom niet voor de lakenvelder. Zonder kleine bedrijfjes als de Sonnehoeve zou het ras snel uitsterven. Niet alle koeien zijn echter geschikt om mee te fokken. En een rafelrand aan het laken kan betekenen dat de koe moet worden geslacht. Jaarlijks zijn dat er een stuk of vier. Het vlees van deze koeien wordt verkocht. ,,Maak alsjeblieft geen reclame want zoveel hebben we niet’’, zegt Katja, die ook de kenmerkende vacht op de boerderij verkoopt.

Octavio verzorgt dagelijks de koeien. Trots vertelt hij over de zelfstandigheid van zijn dames bij de bevalling van een kalfje. ,,Maar als ze me nodig hebben, hoeven ze maar te loeien.’’ 

In samenwerking met indebuurt Den Haag