Volledig scherm
Foto ter illustratie. © REUTERS

Bitcoin breekt door grens van 5.000 dollar

De bitcoin is voor het eerst door de grens van 5.000 dollar gebroken. In een paar uur tijd steeg de waarde een paar honderd dollar, gestuwd door aanhoudend enthousiasme over 's werelds grootste virtuele munt.  

Voor een bitcoin moet nu omgerekend een kleine 4370 euro worden neergeteld. Overigens hoef je om in bitcoins te handelen niet per se een hele munt te kopen. Bitcoins worden ook tot acht cijfers achter de komma verhandeld.

De waardestijging is te verklaren door twee recente ontwikkelingen. Allereerst: de Chinese overheid draait haar onlangs ingevoerde strengere regels voor virtuele munten. Daarnaast onderzoekt de Amerikaanse zakenbank Goldman Sachs hoe ze klanten kan helpen bij het verhandelen van virtuele munten.

De laatste maanden is sprake van een opvallende waardestijging. In december vorig jaar was een bitcoin nog minder dan duizend dollar waard. Ondertussen wordt de bitcoin steeds bekender, ook bij niet-nerds.

Sommige mensen zweren zo bij de virtuele munt dat ze zelfs alles durven te verkopen en al hun geld erin investeren. Zo woont de Nederlander Didi Taihuttu nu met zijn gezin (tijdelijk) in een chalet op een camping bij Venlo. ,,Ik kan rijk worden, maar ook alles kwijtraken."

  1. Ik ben ontzettend blij dat er ongelijkheid is

    Ik ben ontzettend blij dat er ongelijkheid is

    Laat ik hier heel duidelijk over zijn: ik ben ontzettend blij dat er ongelijkheid is. Ik zou niet willen leven in een land waarin iedereen evenveel heeft. We zijn nou eenmaal ongelijk. Volgens psychologen bereiken we de hoogste staat van geluk terwijl we het beste uit onszelf proberen te halen. Inkomen is niet zaligmakend, maar het vooruitzicht van meer inkomen is een belangrijke drijfveer voor mensen om hun best te doen. Vraag je maar eens af waarom jij iedere dag naar je werk gaat en wat je zou doen als je het geld kreeg...precies, lekker apathisch zappen op de bank. Zonder het vooruitzicht op meer door hard te werken verdwijnt de energie die alles draaiende houdt in de wereld, ook onze levenslust. Maar daarbij zijn twee cruciale mitsen: ongelijkheid van uitkomsten stimuleert alleen als de káns op een zo hoog mogelijke plek op de sociale ladder wél gelijk is. Onbelemmerde toegang tot onderwijs en arbeidsmarkt is daarvoor een must. De tweede en misschien nog wel belangrijker is dat er procedurele gelijkheid moet zijn. De allerarmsten (ook in Nederland) moeten systematisch meer moeite doen om de gewoonste zaken in het leven te regelen. Rijke mensen en bedrijven sluizen hun vermogen met gemak uit het zicht van de belastingdienst. Zo wordt ongelijkheid onrechtvaardig.