Volledig scherm
Boven 'Joseph Hendricus Marie' staat vrij nadrukkelijk de naam Yarden.

'Reclame op grafsteen is toch schaamteloos'

Louis Hilgers (63) uit Hoensbroek ergert zich er al jaren aan: reclame bij uitvaarten. 'Toen de naam Yarden groter op de urn stond dan de naam van mijn overleden broer, was de maat vol.'

Met zijn website geenreclamebijdedood.nl voert Hilgers nu actie tegen deze 'sluikreclame', schrijft het AD vandaag. De reacties op zijn website stromen binnen.

Het overdondert Louis Hilgers zelf ook: zijn website, vol met voorbeelden van stiekeme reclame bij uitvaarten, roept veel reacties op. 'Ik ben blijkbaar niet de enige die er zo over denkt. Veel mensen was het nooit opgevallen, maar zeggen toch: 'het kan eigenlijk niet'.'

Schaamteloos
Hilgers ergert zich er zelf al decennia aan, maar deed er nooit wat mee. Tot zijn broer Jo overleed, eind 2007. 'Waarom zie je altijd op herdenkingsprentjes de naam van een uitvaartorganisatie? En op rouwkaarten? Het is toch schaamteloos? Bij de uitvaart van mijn broer ging het regenen, klappen de medewerkers hun paraplu's open, zie ik opeens overal de naam Monuta tevoorschijn komen. Toen ik de urn van mijn broer kreeg, stond daar óp het deksel de naam Yarden in ongeveer nog grotere letters dan die van mijn broer.'

Discussie
Hilgers haast zich te zeggen dat hij níet tegen reclame van uitvaartorganisaties is. 'Ik bén niet tegen reclame,' benadrukt hij. 'Maar doe het niet na de dood. Zodra je met zo'n organisatie in zee gaat omdat er iemand is overleden, zit ik niet meer te wachten op reclame op jasjes, grafstenen of urnen. Ik richt me op alle grote uitvaartorganisaties. Ik wil de discussie aanzwengelen.'

Lees meer vandaag in het AD.

  1. Ik ben ontzettend blij dat er ongelijkheid is

    Ik ben ontzettend blij dat er ongelijkheid is

    Laat ik hier heel duidelijk over zijn: ik ben ontzettend blij dat er ongelijkheid is. Ik zou niet willen leven in een land waarin iedereen evenveel heeft. We zijn nou eenmaal ongelijk. Volgens psychologen bereiken we de hoogste staat van geluk terwijl we het beste uit onszelf proberen te halen. Inkomen is niet zaligmakend, maar het vooruitzicht van meer inkomen is een belangrijke drijfveer voor mensen om hun best te doen. Vraag je maar eens af waarom jij iedere dag naar je werk gaat en wat je zou doen als je het geld kreeg...precies, lekker apathisch zappen op de bank. Zonder het vooruitzicht op meer door hard te werken verdwijnt de energie die alles draaiende houdt in de wereld, ook onze levenslust. Maar daarbij zijn twee cruciale mitsen: ongelijkheid van uitkomsten stimuleert alleen als de káns op een zo hoog mogelijke plek op de sociale ladder wél gelijk is. Onbelemmerde toegang tot onderwijs en arbeidsmarkt is daarvoor een must. De tweede en misschien nog wel belangrijker is dat er procedurele gelijkheid moet zijn. De allerarmsten (ook in Nederland) moeten systematisch meer moeite doen om de gewoonste zaken in het leven te regelen. Rijke mensen en bedrijven sluizen hun vermogen met gemak uit het zicht van de belastingdienst. Zo wordt ongelijkheid onrechtvaardig.