Volledig scherm
PREMIUM
Sandra Phlippen. © AD/Joost Hoving

Werkende armen verdwijnen niet vanzelf

De week van PhlippenSandra Phlippen is hoofd Nederland bij het economisch bureau van ABN Amro en docent aan de Erasmus School of Economics.

Werkende armen? In Nederland? Weet je dat wel zeker? Dat waren mijn eerste gedachten toen ik de voorpagina van deze krant zag afgelopen woensdag, waarin het SCP meldde dat er meer dat 300.000 mensen arm zijn terwijl ze wel een baan(tje) hebben. Hoe kan dit? We hebben toch een minimumloon? En als dat te weinig oplevert, dan hebben we toch ook nog de bijstand?

Veel alleenstaande Nederlanders hebben, of hadden moet ik eigenlijk zeggen, minder dan 1036 euro te besteden per maand. Ik gebruik de verleden tijd, omdat het rapport niet verder komt dan 2014, de nadagen van de crisis.

Zzp'ers vormden bijna de helft van de meer dan 300.000 werkende armen. Zij hebben geen recht op een minimumloon noch op een minimumtarief. Toen onze economie door een dubbele dip ging, in 2009 en in 2012, doken zzp'ers in groten getale diep onder de armoedegrens. Ook werkende alleenstaanden met flexcontracten waren vaak arm. Hun inkomen was ontoereikend doordat zij in deeltijd werkten of niet alle maanden werk hadden.