Volledig scherm
Orangerie in Eindhoven. © Kees Martens

Buurt over sluiting AZC Eindhoven: 'We hebben gedaan wat we moesten doen'

EINDHOVEN - De laatste statushouder verlaat volgende week AZC De Orangerie in Eindhoven. Daarmee komt een eind aan ruim twee jaar vluchtelingenopvang aan de Castiliëlaan. De buurt kijkt tevreden terug. „Het zijn hele aardige mensen.”

Over twee maanden, op zaterdag 1 april, is het definitief voorbij. Dan draait het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers (COA) de deur van het Eindhovense AZC definitief op slot. De sleutel gaat terug naar pandeigenaar De Meeuw in Oirschot.

Langer
Eigenlijk was het de bedoeling dat De Orangerie nog tot november 2018 als opvang zou fungeren. De opdrogende stroom vluchtelingen zorgt ervoor dat de deur al veel eerder op slot gaat. Buurtbewoner Frank de Bie (59) staat niet te juichen om de vervroegde sluiting. „Maar ik zal er ook geen traan om laten.”

De Bie zag als lid van het Leefbaarheidsteam Achtse Barrier hoe de aankondiging van de komst van zevenhonderd asielzoekers in de wijk in september 2014 voor onrust zorgde. „Velen waren niet tegen vluchtelingen, maar zevenhonderd werd als veel ervaren. Ook was er angst voor een permanente opvang. Ikzelf stond ook echt niet te wachten op zo'n grote groep. Maar ja, je kunt dat die mensen niet aanrekenen. De opvangopdracht kwam uit Den Haag. We hebben gedaan wat we moesten doen.”

Plek
Bewoners uit Blixembosch en de Achtse Barrier merkten volgens De Bie al snel dat de vluchtelingen bereid waren een plek in onze samenleving te verdienen. „Ze staken de handen uit de mouwen om de wijk schoon te houden, gingen aan de slag op de stadsakkers en zetten de azc deuren open tijdens een open dag. Verder zag je ze niet zo vaak. Behalve als ze op de bus stonden te wachten en dan was het altijd 'goeiendag'.”

Daar is Anita Hendriks als mede oprichtster van 'AZC Alert' het niet mee eens. „Alles waarvoor we bang zijn geweest is uitgekomen”, zo steekt de PVV'ster van wal. „Vrouwen voelden zich geïntimideerd als ze werden nagefloten en groepen mannen hielden zich verdacht op bij de school.” De Bie reageert fel op de aantijgingen van Hendriks. „Bouwvakkers fluiten ook vanaf de steiger als er een mooie vrouw voorbij loopt. En wat betreft die mannen op straat? Dat bleek om één man te gaan die van zijn dochter de wifi-code van haar school had gekregen. Hij stond daar 's avonds buiten de poort te skypen met zijn familie in Syrië.”

Spandoeken
Toch beseft De Bie dat Hendriks niet alleen stond. Omwonenden hingen spandoeken op waarop ze aangaven geen zevenhonderd vluchtelingen in de wijk te willen zien. „Ja, er zat veel emotie in de lucht. En achteraf is het makkelijk praten. Gelukkig.”

Lees het hele artikel zaterdag in het ED of in de digitale krant

In samenwerking met indebuurt Eindhoven