Volledig scherm
© Niels Guns

In de Pioenroosstraat in Eindhoven: Sjoerd gaat er gewoon het beste van maken

SerieOf ik een dagje later langs kan komen, vraagt Sjoerd als ik voor de eerste keer bij hem aanbel. ,,Ik heb al anderhalve week griep, niet normaal meer. Maar ik ben bíjna beter.''

Wat gebeurt er eigenlijk in mijn eigen straat? Journalist Niels Guns wil het weten en gaat bij iedereen in de Pioenroosstraat op de koffie.

Helemaal opgeknapt is-ie die dag later nog niet, maar een bezoekje zit er bij de herkansing wel in. Bij veel straatgenoten staat hun leven op een kruispunt, zo heb ik de eerste paar maanden van mijn koffierondjes in de Pioenroosstraat gemerkt. Zo ook bij Sjoerd. Op het moment dat ik bij hem langsga woont hij een dikke twee maanden in zijn nieuwe onderkomen. Het boek Kieft ligt op de koffietafel en de opvolger daarvan staat in de boekenkast. ,,Een echte lezer ben ik niet hoor'', bekent hij. ,,Maar dit leest wel lekker weg.''

Tot voor kort woonde hij met zijn ex zo'n halve kilometer verderop. ,,Heel fijn dat ik in dezelfde buurt kon blijven wonen na onze scheiding. Dit is in de loop der jaren toch echt mijn buurtje geworden.''

Toch is hij nog bezig zijn draai te vinden. Dat kan best even duren, zo legt Sjoerd uit. Twee hersenbloedingen - een toen hij 10 jaar was en een op z'n 40ste, nu zes jaar geleden - drukten grote stempels op het leven van de geboren Bredanaar. Na zijn studie aan de NHTV in Breda ('toch een beetje een pretstudie', meent hij zelf), ging hij aan de slag bij een touroperator. ,,Maar dat werd eigenlijk steeds moeilijker. Ik kon het werktempo niet meer aan en had steeds meer last van vermoeidheid.‘’

Gesprek kost veel energie

Uiteindelijk leidde een en ander ertoe dat hij werd afgekeurd. ,,Ik mis het werk. Zeker het sociale aspect eromheen. Maar verder gaat het nu goed, al is het vinden van een goede dagbesteding soms moeilijk. Als je zo met me praat, merk je waarschijnlijk niet zo veel van de aandoening, maar zo'n gesprek kost me veel energie. Ook dingen als koken of boodschappen doen kosten me echt moeite.''

Mijn straatgenoot vertelt me over zijn tweede hersenbloeding, die niet lang plaatsvond na het overlijden aan kanker van zijn drie jaar oudere zus. ,,Ik denk dus wel dat het een met het ander te maken heeft. Het is nog steeds gek dat ze er niet meer is. Een paar jaar terug was ik ineens ouder dan zij ooit was, heel vreemd.''

Het is allemaal niet niks, zeg ik tegen Sjoerd die dit beaamt. ,,Maar, ik ga er hier in mijn nieuwe huis gewoon het beste van maken. Als straks de lente weer komt, zet ik lekker een bankje in de voortuin en ga ik in het zonnetje zitten en zie ik wel wat de dag me brengt.‘’

In samenwerking met indebuurt Eindhoven