Volledig scherm
Matt Dings (archieffoto). © Jurriaan Balke

Matt Dings stierf in het schrijversharnas (1952-2018)

NecrologieEINDHOVEN - "Dat is het rare en paradoxale van de dood; terwijl hij zijn lelijke tronie al om de hoek steekt om te inspecteren of het al een beetje opschiet daarbinnen, zorgt hij toch ook voor extra gloed en intensiteit en laaiende momenten." Was getekend Matt Dings. Goed twee weken voor zijn overlijden, vorige week donderdag.

Het citaat onderstreept de schrijverskwaliteiten van de Eindhovense journalist, die al jaren was verwikkeld in een gevecht met zijn gezondheid en uiteindelijk stierf in het harnas. Dings begon zijn journalistieke carrière in 1975 bij Brabant Pers, waartoe ook deze krant behoorde. Vijf jaar later stapte hij over naar het weekblad De Tijd, dat na een fusie met de Haagse Post HP/De Tijd werd.

Dings maakte daar furore met zijn reisverhalen en interviews; journalistiek die raakte aan literatuur. Hij schreef jarenlang de rubriek ‘Jonge Jaren’, waarin hij met bekende Nederlanders terugging naar hun jeugd. In 2010 werden de verhalen in deze rubriek gebundeld in een gelijknamig boek.

Overigens schreef Dings meer boeken. Samen met de Eindhovense fotograaf Jos Lammers volgde hij vijf jaar lang de metamorfose van Strijps S, wat in 2009 uiteindelijk resulteerde in het boek ‘Het nieuwe leven van Strijp S’.

Indrukwekkend blog

Om gezondheidsredenen moest Dings zijn werk voor HP/De Tijd in 2013 beëindigen. Twee jaar daarvoor was hij al eens geopereerd aan prostaatkanker. Afgelopen november openbaarden zich uitzaaiingen in botten en organen, vertelde de Eindhovenaar in een indrukwekkend blog dat hij bijhield op mijnkwaliteitvanleven.nl.

Na zijn afscheid van HP/De Tijd was Dings blijven schrijven. Op de website deelde hij zijn ervaringen, gevoelens en inzichten met betrekking tot zijn gezondheid. Vrij luchtig, met een nuchtere humor en zo hier en daar een weemoedig ondertoontje. Op zijn eigen site was de insteek veel breder. Daar op ging het over Het Leven. Over ‘wat me invalt, opvalt en overvalt’.

Dings manifesteerde zich in zijn blogs als een scherp waarnemer. Een helder denker ook, die zijn gedachten als een waar woordvirtuoos in even heldere als diepzinnige columns prijsgaf. Zo vroeg hij zich begin 2016 af of iemand recht heeft op een milde dood als de kwaliteit van leven onder een minimumpeil raakt.

Quote

Elke levensfase kent haar eigen Grand Cru’s. Het blijft de kunst die te ontdekken

Matt Dings

"Bij zulke afwegingen lijkt het alsof de kwaliteit van leven een vastomlijnd, absoluut gegeven is, zoals een Saint Emilion Grand Cru uit 1961. Ik geloof dat het veeleer een vloeiend begrip is", schreef hij. Om uiteindelijk te concluderen dat ‘de kwaliteit van leven’ niet bestaat. "Elke levensfase kent haar eigen Grand Cru’s. Het blijft de kunst die te ontdekken."

En niet veel later, in een blog over half lege of half volle glazen: "Ik denk dat er pas ruimte ontstaat voor echte berusting, wanneer gevoelens van rouw en protest het volle pond hebben gehad. Acceptatie laat zich niet forceren, maar moet groeien op een bedje van vloeken en tranen en de scherven van het leven."

Matt Dings werd 66.

Algemeen Dagblad gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement

In samenwerking met indebuurt Eindhoven