Volledig scherm
PREMIUM
1992: dichter H.H. ter Balkt bij de boom waarin hij in de jaren 40 zijn naam heeft gekerfd. © Johan Ghijsels

Voor de Hof te Boekelo blijft H.H. ter Balkt altijd Habakuk

REPORTAGEDichter H.H. ter Balkt zou maandag 80 zijn geworden. In de boerderijenkrans die de Hof te Boekelo vormt en waar hij liever vertoefde dan thuis, spreken ze met affectie over hem.

De boer leunt met een arm op het houten hek dat een wei afsluit en wijst welwillend. „Het Mastbos? Daar.” Of hij de dichter H.H. ter Balkt heeft gekend. „Zeker.” En weer wijst hij. Dit keer naar de boerderij van de grootouders van de dichter. „Daar was hij vaak.” Een aardige kerel? Het lachje verraadt dat Ter Balkt toen al een ongewone verschijning moet zijn geweest in deze omgeving. „Joa. Een langharige teckel”, zegt hij. Het klinkt niet afwijzend.

In samenwerking met indebuurt Enschede