Veel leut op ‘Uit de (S)Leurmiddag’ Turfschip in Etten-Leur

ETTEN-LEUR - Ze zaten er eerst maar een beetje afwachtend bij, de bezoekers van de ‘Uit de (S)Leurmiddag’ in het Turfschip in Etten-Leur. Die terughoudendheid verdween gelukkig als sneeuw voor de zon toen de muziek begon en Prins Carnaval de grote zaal van het Turfschip binnenkwam. 

Volledig scherm
‘Uit de (S)Leurmiddag’ in het Turfschip voor ouderen en gehandicapten. © peter van trijen/pix4profs

Het carnavalsbal val CV Leurse Leut voor gehandicapten en ouderen, dat al weer voor de 37e keer werd gehouden, barstte meteen goed los. De ongeveer 200 carnavalvierders en hun begeleiders gingen er goed voor zitten. Prins Carolus dun Irste van Leur en zijn gevolg gingen in polonaise de zaal door, waarbij de meest fanatieke feestgangers al meteen aansloten. 

Het bal begon nog een beetje plechtig met het volkslied van Ut Zwaaigat, waarbij Carolus over een prima zangstem bleek te beschikken. Het dak ging er helemaal af bij de eerste van de muzikale acts, het FeestTeam. “Wie komt er hier niet uit Etten-Leur?”, werd door het duo gevraagd. Één schuchter vingertje ging de hoogte in. “Wie komt er hier wél uit Etten-Leur?” Al heel wat meer enthousiasme. “Wacht, misschien moet ik het anders vragen; wie komt er hier uit Leur?” Pas toen kwam er een flink gejuich uit de zaal... en kon het feest echt beginnen. 

Lekkere harde meezingers, de meeste al vele jaren oud maar voorzien van een modern jasje. Zo kreeg ‘Het kleine Café’ van Vader Abraham een hippe bewerking waarbij niemand stil kon blijven zitten. Dat was ook precies de bedoeling, en er werd driftig gezwaaid met de vlaggetjes die het FeestTeam liet uitdelen. 

De meeste bezoekers zaten in een stoel of een rolstoel, maar wie kon lopen sloot aan in de polonaise. Met steeds die onvermoeibare Leurse leutvorst Carolus ergens vooraan in de stoet. Wie een beetje moeite had om in de juiste stemming te komen, werd door de begeleiding op het goede spoor gezet. “De mensen zijn echt heel enthousiast”, zegt een van de jonge begeleidsters van de gehandicapten. “De meesten kijken er ook weken naar uit. Het komt weleens voor dat ze tijdens zo’n middag wat teveel prikkels krijgen, maar dan nemen we ze even mee naar een rustiger plekje. Maar bij thuiskomst laten ze bijna allemaal weten dat ze een geweldige middag hebben gehad!”