Volledig scherm
© Phil Loftus/Capital Pictures

Filmfestival Cannes: Afzien naast de rode loper

Sven Hoogerhuis is een van de 180 uitverkoren fotografen die op het Filmfestival van Cannes de sterren mag kieken. Al 23 jaar lang.

Het moment staat Sven Hoogerhuis (43) nog helder voor ogen. Het was in 2007, toen Angelina Jolie en Brad Pitt een filmpremière in Cannes bijwoonden. Van tevoren was door het management van het koppel gezegd dat ze niet samen de trappen van het festivalcomplex zouden betreden.

Volledig scherm
Angelina Jolie en Brad Pitt tijdens de première van 'A Mighty Heart: The Daniël Pearl Story' op 21 mei. © Sven Hoogerhuis

Hoogerhuis stond op een strategische plaats met goed zicht op de passerende sterren. ,,Brad was in zijn eentje al het festivalpaleis ingegaan, toen Angelina op de trap verscheen. Op laatste moment ging hij toch naar buiten om haar te begeleiden. Vlak voor mijn neus. Ik schoot pijlsnel mijn foto's. Vanuit een ooghoek zag ik mijn collega's aanstormen. Ik zocht dekking, liet een grote telelens staan, die natuurlijk werd beschadigd, terwijl ik zelf een blessure aan mijn been opliep. Maar ik hád die foto.'' 

Het wapenfeit is een van de anekdotes die Hoogerhuis na ruim twintig jaar Cannes uit zijn mouw schudt. Zo langzamerhand is hij een veteraan in het gilde persfotografen van het Zuid-Franse festival, het meest prestigieuze filmevenement ter wereld. 

Zijn vuurdoop in deze hectische glamourwereld vergeet hij nooit. ,,Ik dacht slim te zijn en koos voor een goedkoop hotel. Maar dat bleek buiten Cannes te liggen. Geen busverbinding, dus elke keer een taxi naar de boulevard. Een heel kostbare kwestie. Ook had ik in het eerste jaar geen accreditatie voor de rode loper. Uiteindelijk kreeg ik na lang aandringen een kaart, maar ik stond vrijwel achteraan in de vierde rij, met alle collega's voor mijn neus. Ik kon bijna niets fotograferen vanuit die positie. Later nam ik een trapje mee, wat eigenlijk verboden is. Maar ik had het laten bekleden in dezelfde kleur als de rode loper, zodat het niet opviel.''

Voor de fotografen geldt een streng protocol. Een smoking is verplicht om op de trappen van het festivalcomplex te staan tijdens de avondpremière met een eindeloze parade van sterren, regisseurs, fotomodellen, vips en plaatselijke notabelen. Het kledingvoorschrift bepaalt ook dat Hoogerhuis en zijn collega's glimmende, zwarte lakschoenen moeten dragen. ,,Ooit had ik zwarte sneakers aangetrokken, want die zaten beter. En aangezien we daar uren moeten staan leek me dat een goed idee. Ik werd meteen teruggestuurd. Kon ik op het laatste moment nog rennen om de goede schoenen te kopen.''

Slopend

Volledig scherm
Sven Hoogerhuis tussen zijn gereedschap voor Cannes. © VINCENT JANNINK

Tegenwoordig zijn de regels nog strenger voor het korps festivalfotografen. ,,Een trapje kun je niet meer meesmokkelen. Er wordt scherp gelet op het naleven aan de regels. De organisatie houdt iedereen in de gaten. Wie als fotograaf een video-opname maakt wordt meteen verwijderd. Laat je een minder belangrijke première schieten, krijg je dat de volgende dag meteen te horen.''

Voor de Nederlandse fotograaf zijn de tien dagen Cannes een slopende bezigheid. Weken voordat het festival begint, is hij bezig om zich als een topsporter op het evenement voor te bereiden. Hij bouwt langzaam zijn slaapritme af zodat hij gewend raakt aan drie uur slaap per nacht. ,,Soms ga ik voor het festival naar een kuuroord om op krachten te komen. Ik minder mijn slaap elke nacht met een uur. Ik drink dan uitsluitend water en zweer frisdranken af. Voor alcohol ben ik toch al allergisch. Ook eet ik zo gezond mogelijk. Zo weinig mogelijk vet.''

De Nederlander heeft eigenlijk amper tijd om te eten. Met een restaurant in Cannes heeft hij een afspraak dat er altijd meteen een lunch voor hem klaarstaat als hij komt aanrennen. ,,Mensen vragen soms of ik tijdens het festival wel eens op het strand vertoef. Als ik tijdens die tien dagen in mijn rechteroog een glimp van het strandleven opvang, is het veel. Ik controleer de hele tijd welke foto's van mij bruikbaar zijn. Ik bewerk die selectie en stuur ze dan naar mijn opdrachtgevers. Dat is een continue race tegen de klok. Daarna moet ik weer met 70 kilo aan apparatuur om mijn nek rennen naar de volgende klus. Ik leg tussen de 15 en 20 kilometer per dag af. Soms meer. Ik schat dat ik rond de 50.000 foto's per festival maak.''

Schreeuwen

Behalve bij de rodelopermomenten is Hoogerhuis ook van de partij bij de fotoshoots waar de acteurs en regisseurs poseren op het speciale terras van het festivalcomplex. Ook daar is het dringen en duwen. Bovendien werken niet alle sterren van harte mee. ,,Robert Downey jr. doet altijd heel tegendraads. Kijkt verveeld omhoog en niet naar de fotografen. Hij laat duidelijk merken er een hekel aan te hebben. Soms zijn er leuke momenten, zoals met Quentin Tarantino die tussen de fotografen ging staan om een selfie te maken.''

,,Schreeuwen naar de sterren om hun aandacht te trekken, doe ik niet meer. In het begin wel, maar dan had ik 's nachts geen stem meer over. Bovendien gillen de collega's naast mij ook, dus dat heeft geen zin. Ik maak alleen een uitzondering als een Nederlandse ster op de rode loper verschijnt. Zoals Doutzen Kroes, die er bijna altijd is. Dan roep ik iets in het Nederlands.''

,,Ik publiceer geen foto's van sterren die een scheve mond trekken of raar kijken. Wie doe je daar een plezier mee? Het is pijnlijk voor de ster in kwestie en mijn naam staat eronder. Nee, die foto's lever ik niet in.''

,,Of ik het na al die jaren nog wel leuk vind? Natuurlijk, je staat toch met de neus vooraan bij al die sterren. En niet elke fotograaf krijgt de kansen die ik nu heb in Cannes.''

Volledig scherm
Doutzen Kroes en Sunnery James bij de première van 'La Conquete' tijdens het 64e Filmfestival vcan Cannes in 2011. © Sven Hoogerhuis
Volledig scherm
De première van Irrational Man tijdens het Filmfestival van Cannes 2015. © Sven Hoogerhuis