Jip van den Toorn
Volledig scherm
PREMIUM
© Jip van den Toorn

Het achternaamdilemma: ‘Jij draagt het kind al, gun de vader ook wat’

Daan Borrel gaf haar kind – na lang discussiëren – de achternaam van de vader. De man als naamdrager: waarom is dat patroon zo lastig te doorbreken?

23 reacties

  • Adriaans

    1 maand geleden
    Als man wou ik juistde naam van moeders de vrouw. Omdat zij de laatste van haar familie lijn is die kinderen kreeg. Maar moeders besloot dat het mijn naam moest worden. Nu is zij de laatste in haar familienaamlijn.
  • Gwen Smit

    1 maand geleden
    Toch ook veelzeggend dat bij lesbische stellen de achternaam van de duomoeder als standaard wordt gebruikt. In plaats van echte discussies wordt de regelgeving die al bestond voor heterosexuelen klakkeloos overgenomen.
  • Roel Abraham

    1 maand geleden
    Onze zes kinderen dragen de achternaam van hun moeder. Niet meer dan billijk na een bevalling toch? En heerlijk om een patroon te doorbreken. Wij waren de eersten die dit zo deden, keurig getrouwd, in Zwolle in 1998.
  • Maria Yvonne Franssen

    1 maand geleden
    Ik deed genealogisch onderzoek. Hierdoor werd ik mij ervan bewust, hoeveel bruiden in afstammingslijnen steeds weer een andere familienaam toevoegen aan onze afstamming. En dat het eigenlijk vreemd is, dat wij ons het meest identificeren met de naam van onze vader. Daarom vind ik nu, dat kinderen eigenlijk de naam van zowel hun vader als hun moeder zouden moeten dragen, om een beetje recht te doen aan onze volledige afstamming. Ik zou dan, als voorbeeld, Franssen-Hendrick hebben geheten.
  • Lilian Blanken

    1 maand geleden
    Wij hebben het verdeeld, de kinderen en mijn vrouw hebben mijn achternaam gekregen, het AD abonnement staat helaas op naam van mijn vrouw, wat bij het geven van reacties soms voor verwarring zorgt... Jan Blanken