Opa en oma spelen met kleinkind.
Volledig scherm
Opa en oma spelen met kleinkind. © Shutterstock

‘Huidige opa’s en oma’s zijn te jong en te fit om ‘oma’ en ‘opa’ genoemd te worden’

Oma en opa: de een gruwelt van de benaming, de ander is hartstikke trots op zijn of haar  titel. Maar zijn de woorden ‘opa’ en ‘oma’ nog wel van deze tijd nu grootouders fitter zijn dan voorheen? Schrijver Wim Daniëls ging op zoek naar een geschikter woord en dat leverde reacties op.

42 reacties

  • Nieuwkamp

    6 maanden geleden
    Wie heeft er trouwens het recht om mij zomaar oma te noemen, behoudens mijn eigen kleinkinderen. Ook ik de media wordt er te pas en te onpas gesmeten met het woord opa of oma. Het is gewoon mevrouw en als het dan moet "een oudere dame of mevrouw". Ik vind het buitengewoon denigrerend klinken. Waarvan acte
  • Vic Merewood

    6 maanden geleden
    Ik ben trots op mij kleinkinderen en als ik na die ga en die twee zie mij aankomen ( ik woon in Waalwijk die in Almere) ik ben zo blij met die gezichten maar ook droevig omdat daar oma kan het niet zien. Janny moet blij zijn dat zij is gezond en kan goed aangaan in haar prachtige tuin met haar familie
  • Henk Gorissen

    6 maanden geleden
    Ik vond het woord opa verschrikkelijk tot het moment dat het eerste kleinkind ‘opa’ zei. Inmiddels roepen 4 kleinkinderen wanneer ze me zien enthousiast al vanaf afstand ‘opa’. Het kan niet vaak genoeg.
  • Dick van Dijk

    6 maanden geleden
    Of goedkope oppasservice
  • Anoniem

    6 maanden geleden
    Monique Hemelrijk Ik ben super trots dat ik oma ben en vind het heerlijk ook om zo genoemd te worden door mijn kleine schatten . Maar let op we krijgen natuurlijk straks weer bij namen omdat het weer niet past in deze tijd . Ik ben 56 en deze oma blijft gewoon oma genoemd worden en daar ben ik super trots op !
  1. Noémie wordt niet natuurlijk zwanger: 'Misschien is er wel een reden dat ik mij niet kan voortplanten’
    PREMIUM

    Noémie wordt niet natuurlijk zwanger: 'Mis­schien is er wel een reden dat ik mij niet kan voortplan­ten’

    Eva Mouton richtte ‘de Buskesclub’ op, een club die vrouwen met een onvervulde kinderwens samenbrengt. Eén van hen is Noémie (39). Door een auto-immuunziekte is de kans héél klein dat ze ooit zwanger kan raken. Haar enige optie is een ingrijpende vruchtbaarheidsbehandeling, maar dat ziet ze niet zitten. Ze vertelt openhartig over het verdriet en de twijfels die ze ondanks haar keuze voelt, en hoe ze de moeder in haar toch gelukkig probeert te houden. ,,Wat als er iets mis zou zijn met de baby? Wil ik dat op mijn geweten hebben? Het is niet omdat het kan, dat het ook per se moet.”