Getty Images
Volledig scherm
PREMIUM
© Getty Images

Lara (29) koos bewust voor keizersnede: ‘Men ging ervan uit dat ik mijn vagina wilde sparen’

Lara (29) zag een natuurlijke bevalling niet zitten, dus vroeg ze al bij voorbaat om een keizersnede. Gynaecoloog Griet Vandenberghe: ,,In onze maatschappij worden beslissingen rond zwangerschap en opvoeding snel veroordeeld, meestal door andere vrouwen.”

17 reacties

  • P Penning

    3 weken geleden
    Ik heb in 1997 gevraagd om een keizersnede wegens psychisch trauma. De gynaecoloog twijfelde, wilde er niet in mee gaan. Eventueel inleiden maar ook liever niet. Uiteindelijk denk ik dat de angst voor de bevalling dusdanig groot was dat het een rol heeft gespeeld in de vele miskramen en geen kind(eren). Jammer dat er vaak alleen naar het fysieke plaatje wordt gekeken. En de dramatische gevolgen van een gewone bevalling na een keizersnede heb ik van dichtbij meegemaakt, niks “goede begeleiding”.
  • christien Thomas

    1 maand geleden
    Een keizersnede is toch een vorm van een buikoperatie. Daar moet niet te licht over gedacht worden. Er moet een medische indicatie zijn. ( Ze snijden toch door de buikwand en baarmoeder, blijft zwakkere plek daarna) Door middel van pijn medicatie of een ruggenprik kan de normale bevalling ook voor de de angstigen.
  • E.S.T. Donker

    1 maand geleden
    Ik vind dat je ip niet moet kunnen kiezen voor een keizersnede. Echter als de angst/psychische klachten zo groot zijn zie ik dat wel als medische indicatie. Vindt overigens dat ze tegenwoordig veel keizersnedes doen...niet natuurlijk en mi zou het echt een uitzondering moeten zijn. Stuitbevallingen worden bijna niet meer vaginaal gedaan, de angst regeert...artsen brengen het ook ter sprake als risico bevalling. Bij een 2e of 3e kind kan het mi gewoon veilig vaginaal. Bij een 1e wat meer risico.
  • Danielle Caron

    1 maand geleden
    12 jaar terug is onze zoon ook dmv een keizersnede geboren. Ik wist al snel dat het niet op de normale manier ging lukken, maar de gyn en verloskundige van het LUMC negeerde mij en mijn eigen verloskundige, die er ook bij was, volledig. De ingreep zelf viel mij heel erg mee, ik liep na drie dagen al weer rond. Mijn trauma was zodanig dat het bij één kind gebleven is. Achteraf had een natuurlijke bevalling helemaal niet gekund, fysiek gezien. Fijn dat dit nu wel anders kan.
  • Wilbrenninck

    1 maand geleden
    Iedereen moet doen waar die zich goed bij voelt, maar ik denk wel dat als zij zo hardnekkig angstig voor een natuurlijke bevalling is er andere hulp geboden had moeten worden. Ik heb/had vaginisme en ben toch twee keer natuurlijk bevallen. Angst is normaal maar vertrouwen hebben dat het goed komt als alle andere vrouwen het ook kunnen en soms niet de luxe hebben die wij wel hebben moet ook normaal zijn.
  1. Waarom ouders het contact met hun kinderen verbreken (en soms weer terugkeren)
    PREMIUM

    Waarom ouders het contact met hun kinderen verbreken (en soms weer terugkeren)

    Wat als de biologische ouder van je kind(eren) na jaren ineens contact zoekt? Hoe ga je daar als ouder die er al die tijd wel was mee om? En op welke manier verandert dat de band tussen je kind(eren) en je huidige partner, hun stiefvader of -moeder? Eén goed antwoord is er niet. ,,Alles hangt af van het verleden en hoe het thema van de ‘onzichtbare’ ouder in het gezin speelt”, zegt Guy Bosmans, professor klinische kinder- en jeugdpsychologie aan de universiteit van Leuven.