Foto ter illustratie.
Volledig scherm
Foto ter illustratie. © Getty Images/Westend61

ADD vaak pas op latere leeftijd ontdekt: ‘Deze kinderen ‘lijden’ in stilte’

ADD, ook wel bekend als de stille versie van ADHD, wordt vaak pas laat ontdekt. Dat maakt het voor volwassenen, die al een heel leven achter de rug hebben, moeilijk om hiermee om te gaan.

22 reacties

  • Yvonne Boef-van Dijk

    1 maand geleden
    Zo belangrijk dat hier aandacht voor is. Negeren kan leiden (lijden!) tot kinderen cq volwassenen die een laag zelfbeeld hebben en daardoor chronische depressie ontwikkelen. Inderdaad niet leven naar de diagnose maar erkennen dat je dit hebt en je eigen nodige structuur ontwikkelen.
  • Guus Blenke

    1 maand geleden
    Interessant artikel. Zelf maak ik met een collega - beide AD(H)D 'er - een podcast over leven met AD(H)D. Te vinden onder Koplopers op de meeste podcastplatforms!
  • angelique parasol

    1 maand geleden
    Ook ik heb add en omarm het. Chaotish, dromerig , weinig focus tenzij het echt moet dan hyperfocus. Op school zag ik vooral de vogels buiten vliegen. Op werk moeite met bazen en commandos. Het is geen straf. Het hoort bij mij.
  • Nieuwkamp

    1 maand geleden
    Ik ben nu 65. Ik heb mijzelf mijn hele leven als zijnde een beetje sloom en afwezig beschreven. Ik voel mij het beste als ik een vaak zelf opgelegde structuur volg op mijn eigen kalme wijze. Kan absoluut niet tegen druk en als ik iets moest/moet aanleren kost dat veel tijd en moeite. Pas vorig jaar kwam mijn schoondochter met de term ADD. Ik zit nu niet meer te wachten op een traject naar een diagnose. Ik weet het voor mijzelf en dat is genoeg. Ik kies voor de luwte, het is goed zo.
  • Anoniem

    1 maand geleden
    Ik ben heel blij dat het nu duidelijk is wat add is en wat add met je doet. Ben nu 50 en weet sinds 1 jaar dat ik add hen en man wat heb ik mijn leven al geworsteld ermee en nu duidelijkheid !! Saskia van weert
  1. Een boek voor alle kinderen die zich anders voelen

    Een boek voor alle kinderen die zich anders voelen

    EINDHOVEN - Meer dan 1000 scholieren gaf ze les in de 40 jaar dat ze als leerkracht voor de klas stond op Basisschool De Handreiking, tot 1993 Bassischool Heesterakker. Zeven jaar geleden ging Bernadette Winters-Houben met pensioen, maar haar hart ligt nog altijd bij de kinderen in de basisschoolleeftijd. Een bijzondere plek is er voor die leerlingen die zich anders voelen dan hun klasgenootjes. Zij inspireerden haar het verhaal ‘De Bijzondere Kinderen van ons Dorp’ te schrijven. In het boekje, dat in kleine oplage in eigen beheer is uitgegeven, staan anderszijn, vriendschap en acceptatie centraal.