Volledig scherm
© AD, KAREL ZWANEVELD

Antje kan door zeldzame ziekte nooit meer eten

Antje Buisman (38) kan nooit meer eten. Door een zeldzame, ongeneeslijke ziekte werkt haar spijsvertering nauwelijks. Binnenkort verschijnt haar boek. 'Ik eet, kots en poep via slangetjes.'

Quote

Na een ijsje moet ik meteen overgeven. Maar dan heb ik toch even genoten.

Antje Buisman (38)

Of ze langzaam aan het doodgaan was, vroeg ze een tijdje terug aan de dokter. Antje Buisman beleefde even een doemscenario. Haar arts reageerde evenmin optimistisch. 'Tja, daar ben ik ook bang voor,' had hij geantwoord.

Met haar plusminus 50 kilogram oogt Antje als een vrouw met anorexia. Hoe anders is de werkelijkheid: ze zou maar wat graag zwaarder willen zijn. Zoals vroeger, 96 kilo Hollandse glorie. En ze zou juist heel graag willen eten.

Spijsvertering
Maar dat kan ze niet. Nooit meer. Ze lijdt aan een zeldzame ziekte, die haar spijsvertering heeft lamgelegd. Haar dikke darm moest worden verwijderd, haar dunne darm faalt regelmatig. Haar maag is een slappe zak. En onlangs had ze een enorme schimmel in haar slokdarm.

Chronische Intestinale Idiopathische Pseudo-obstructie heet haar aandoening, waar een paar honderd Nederlanders aan lijden. CIIP voor de kenners. 'Een mond vol ellende,' verwoordt Antje het zelf. 'Als ik een hapje neem, verteert dat niet. Ik raak verstopt, krijg hevige buikpijn, word misselijk. Het kan van onderen niet weg, dus komt het er van boven weer uit.'

Sinds 2010 leeft ze van sondevoeding. Ze trekt haar truitje omhoog. Twee slangetjes hangen uit haar buik. Een legt de verbinding tussen haar dunne darm en de sondevoeding, verstopt in een rugzakje, dat ze altijd bij zich moet dragen. Een motortje pompt elke paar seconden een beetje voedsel door het slangetje. 'Zo krijg ik dagelijks 2200 calorieën binnen.'

Glimlach
Het andere slangetje is aangesloten op haar maag. 'Ik heb zo vaak overgegeven dat het zuur mijn gebit heeft beschadigd. Als ik nu misselijk word, zet ik dit slangetje open om over te geven. Zo spaar ik mijn tanden nog een beetje.' Naast de twee slangetjes zit haar stoma. 'Eigenlijk eet, kots en poep ik via slangetjes.'

Ze zegt het met een grote glimlach op haar magere gezicht. Natuurlijk zou ze weer willen eten, natuurlijk zou ze weer 96 kilo willen wegen, natuurlijk denkt ze weleens dat ze doodgaat. Maar haar humor, soms cynisch, is niet verdwenen. Ze blijft positief, een overlevingsmodus. 'Ik heb een geweldige man, een prachtdochter. Voor hen is het ook moeilijk soms. Het draait allemaal om mij. Vooral mijn dochter is bang dat ik doodga. Maar dan zeg ik: zolang ik nog praat en mijn ogen nog glanzen, ga ik nergens heen.'

Ondertussen heeft ze een opleiding tot doktersassistente afgerond. Werken gaat nog niet, dat is te zwaar. Schrijven lukt wel, ze heeft haar boek over haar aandoening bijna af. Eind juni moeten de eerste exemplaren, van Slappe hap bij de boekhandel liggen, met een boodschap. 'Ik wil laten zien dat je best gelukkig kan zijn met een chronische ziekte.'

Koken
Opmerkelijk: ze kookt graag. Dat doet ze elke avond, waarna ze aanschuift bij man en dochter en ook een bord voor zichzelf opschept. 'Ik eet het natuurlijk niet op, maar ik kan wel proeven en erop kauwen. Ik spuug het daarna weer uit, in een zakje. Zo doe ik toch een beetje mee.' Drinken kan wel, al zijn het een paar slokjes. 'En heel soms eet ik een ijsje, dat is vloeibaar. Daarna moet ik wel meteen overgeven, via het slangetje, maar dan heb ik toch even genoten.'

Het was in zekere zin ook een opluchting dat haar ziekte een naam heeft. Jarenlang wisten de artsen niet wat haar mankeerde, waarom ze zoveel moest overgeven, waarom ze nauwelijks naar de wc kon en waarom ze regelmatig lag te kermen op de grond vanwege de hevige buikpijnen. 'Een spastische darm, dacht mijn vorige huisarts. Ik kreeg laxeermiddelen, vezels. Het hielp niets, het werd alleen maar erger. Liefst 13 jaar lang heb ik zo doorgemodderd. Ik had natuurlijk veel eerder om een specialist moeten vragen. Maar ja, ik was te lief.'

Algemeen Dagblad gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement