'Hersendode' jongen speelt na twee jaar weer basketbal

Sam Schmid, een 23-jarige student die hersendood werd verklaard en als mogelijke orgaandonor werd bestempeld, gaf slechts enkele uren nadat artsen voorstelden hem van de beademing te halen een teken van leven. Na een miraculeuze revalidatie studeert hij weer en speelt hij weer basketbal.

Schmid, een student aan de Universiteit van Arizona, raakte op 19 oktober 2011 zwaar gewond bij een verkeersongeval waarbij vijf auto's betrokken waren. Zijn hersenen raakten zo ernstig beschadigd dat het plaatselijke ziekenhuis hem niet kon verzorgen. Hij werd overgebracht naar het Barrow Neurological Institute in Phoenix, waar hij door specialisten werd geopereerd.

Hoewel de operatie zijn leven redde, was er geen hersenfunctie te bespeuren en concludeerden de artsen dat hij hersendood was. Hij lag twee maanden in coma toen, vanwege de ernst van zijn verwondingen, orgaandonatie werd voorgesteld aan zijn familie alsook om Schmid van de beademing te halen. Korte tijd later, in december 2011, bewoog Schmid twee vingers.

'Geloof in kans op herstel'

Neurochirurg dr. Robert Spetzler twijfelde nooit aan Schmids kans op herstel en raadde de ouders in 2011 aan nog even te wachten met de zware beslissing. 'Er was genoeg mis met hem - hij had interne bloedingen, een aneurysma in de hersenen en kreeg een beroerte als gevolg daarvan', zei Spetzler. 'Maar er waren geen bloedklonters in het meest vitale deel van de hersenen, waarvan we wisten dat hij anders niet zou kunnen herstellen. Hij had geen ernstige beroerte gekregen wat zou betekenen dat er geen kans was op een menswaardig bestaan.'  

Toen Schmid arriveerde in het revalidatiecentrum liep hij met een looprek en had hij moeite met praten en slikken. Vorige maand, na meer dan twee jaar van behandelingen en revalidatie in Phoenix, mocht Schmid het centrum verlaten.

  1. Chantal geeft vanuit haar rolstoel mantelzorg aan oma: ‘We zijn een goed team’
    PREMIUM

    Chantal geeft vanuit haar rolstoel mantelzorg aan oma: ‘We zijn een goed team’

    Chantal Hendriks (40) is als mantelzorger de steun en toeverlaat van haar 92-jarige oma Conny Hendriks. Hoewel Chantal in een rolstoel zit vanwege reuma, gaat ze meerdere keren per week langs bij haar oma om te helpen met allerlei klusjes. Of gewoon voor een kop koffie en gezelligheid. Op de Dag van de Mantelzorg vertellen de twee openhartig over hun situatie. ‘Als mij plots iets te binnen schiet, heeft Chantal het al geregeld.’