Koning stapt in tijdmachine

Breng ouderen terug in hun middelbare levensjaren en ze beginnen te vertellen, te zingen en te dansen. Dat merkt ook koning Willem-Alexander, als hij instapt bij stichting De Tijdmachine.

Ach, wie had ze niet zelf - die fraai geïllustreerde blikken van De Ruijter? En wie herkent ze anders niet uit z'n ouderlijk huis, of van de broodtafel bij opa en oma? Stichting De Tijdmachine 'tovert' ze tevoorschijn in zorgcentra, door het leven een halve eeuw terug te draaien.

Op het houten tafeltje voor koning Willem-Alexander staat zo'n blik. Een halve eeuw geleden met pure chocoladevlokken als lading, nu gevuld met pepsels. Daarnaast: sigarendoosjes van Ritmeester en een blok toiletzeep van Roodzegel. Hier, in een zorgcentrum in Zaandam, is de vorst - van 27 april 1967 - even terug in een decennium dat hij nauwelijks bewust meemaakte; de jaren 60. Dat zegt hij zijn gesprekspartner dan ook: dit is eigenlijk net voor mijn tijd.

Die man heet Henk Groot en was in de jaren 60 veelscorende spits van Ajax én Feijenoord - juist ja, toen nog met lange ij. Groot laat Willem-Alexander zijn biografie zien. En de mannen praten. Over voetbal, over vroeger, over nu, over - kortom - het leven.

Dat is de hele bedoeling van De Tijdmachine, waar de koning net in is gestapt. Breng ouderen terug naar hun middelbare jaren en ze gaan vanzelf vertellen, lachen, zelfs dansen. Ze worden uitbundiger, stralen, houden niet meer op met opdissen van herinneringen.

Dat vertellen medewerkers van een zorgcentrum in Diemen, waar De Tijdmachine eerder dit jaar 'landde', aan Willem-Alexander. Voor bewoners die flink dementeren en zich niets van het hier en nu herinneren, is het weerzien met voorwerpen van toen (ganzenbord, elpees, Kwatta's Chocolade, een telefoonklapper) een openbaring. Ze weten alles nog.

Volledig scherm
Koning Willem-Alexander reist met de Tijdmachine samen met oud-voetballer Henk Groot terug naar de jaren 60. © ANP

Kers

Aangemoedigd door De Tijdmachine bedachten de Diemense bewoners dat ze een keer bij Van der Valk wilden eten, voor de welbekende kers op de al even befaamde appelmoes. De koning, lachend: ,,Maar die serveerden ze nog helemaal niet in de jaren 60.''

Waarom gebruikt de stichting achter De Tijdmachine eigenlijk de jaren 60 als referentiepunt? ,,De ouderen van nu waren in die tijd tussen de 30 en 50 en hadden hun leven behoorlijk opgebouwd'', vertelt directeur Anne Elschot. ,,Bovendien werd er toen geweldige muziek gemaakt.''

Willem-Alexander wil weten of de stichting meeschuift in de jaren. Immers, de ouderen van straks kenden in de jaren 70 en 80 hun middelbare jaren. ,,En toen werd er ook ge-wel-di-ge muziek gemaakt'', grijnst hij.

In de recreatiezaal van het Zaanse zorgcentrum smullen de bewoners van boterkoek en slagroomsoezen, net als bij een feestje in de jaren 60. Een bandje speelt evergreens als Spiegelbeeld en Let it be me. De ouderen klappen, zingen en duwen in een enkel geval hun rollator aan de kant om mee te swingen.

Een heer veert op en schreeuwt: koning! Willem-Alexander, elders in de dampende zaal in gesprek, belooft dadelijk langs te komen en doet dat ook. ,,Ik ben 95, mijn vrouw 92 en we zijn 67 jaar getrouwd. Toen we 65 jaar getrouwd waren kwam de burgemeester langs.'' Willem-Alexander: ,,En bij 70 jaar komt hij weer. Nog even volhouden hoor!''