Therapeute Fiona van Rees Vellinga.
Volledig scherm
PREMIUM
Therapeute Fiona van Rees Vellinga. © Frank Jansen

Mensen zonder zelfliefde herkennen signalen van eigen lichaam niet

Codependents zijn mensen zonder zelfliefde. Het zijn makkelijke prooien voor narcisten. Op een berg zitten mediteren helpt niet, weet therapeute Fiona van Rees Vellinga, die er gespecialiseerd in is. ,,Concrete actie wel.”

12 reacties

  • H. Velleman

    1 maand geleden
    Tja het leven kan zo simpel zijn, zolang je jezelf kietelt, zoals een ander niet doet, of : ikke ikke ikke en ik laat de rest niet stikke
  • Aad van der Naedt

    1 maand geleden
    De verschillen en overeenkomsten tussen codependency en narcisme maken dit artikel erg verwarrend. Is codependency een gevolg van narcisme of juist anders om ? Of allebei ? Vind of vond Fiona zichzelf een slachtoffer van een narcist en ontwikkelde zij codependency of was het haar codependency die de narcistische trekjes (traits) naar boven bracht. Of allebei niet ? Meer vragen dan antwoorden. Ik denk dat codependency juist eerder met een teveel dan een te weinig gevoel hebben te maken heeft.
  • J. Schottelndreier

    1 maand geleden
    Goed artikel! En uit de reacties: inderdaad komt dit ook veel voor bij kinderen van mensen die door traumata in WO2 hun eigen gevoelsleven op slot zetten en vastzaten in explosieve daderrol of superieure slachtofferrol. Gelukkig zijn tranen, tegenslag en knuffelen tegenwoordig niet meer verboden. Als laatste is James Bond ook niet meer onkwetsbaar.
  • P. Tettert

    1 maand geleden
    @Lonneke Vd Velden, eens. Precies dat!! Ouders zijn niet slecht maar zelf niet of nauwelijks voldoende ontwikkeld in hun eigen gevoelsleven (door 2e wereldoorlog). Als je moeder niet weet dat huilen 😭 weer overgaat, maar denkt dat als je er aan toegeeft het alleen maar erger wordt, voedt ze haar kinderen op door hun gehuil consequent te onderdrukken. En door het niet herkennen van je eigen gevoelens kan je ze ook niet herkennen bij je kind, laat staan dat die gevoelens worden erkent.
  • Lonneke Velden, van der

    1 maand geleden
    @M. ter Haar...Dat heet invoelen waar mensen en in dit geval kinderen mee worstelen; hun innerlijke wereld. Gevoelens van schaamte en schuld bijvoorbeeld hebben soms een diepe impact op levens en dit komt gewoon vaak voor. Daar zijn ouders zich vaak niet bewust van geweest dat hun kind dat ook voelt omdat ze zelf geen processen zijn aangegaan (of nog te weinig) wbt voelen om het kind te begrijpen. En ze zijn wellicht druk. Het is niet direct zo dat het dan meteen hele slechte ouders zijn ofzo.