Volledig scherm
Bert van Driel voor het huis van zijn ouders in Bergambacht. In zijn handen de spullen die hij meenam uit Sint-Maarten: zijn universitaire bul en zijn paspoort. © Stephan Tellier

Bert van Driel ontvlucht Sint-Maarten en komt in Bergambacht op verhaal

Bert van Driel maakte orkaan Irma op Sint-Maarten in alle hevigheid mee. ,,Het werd daarna extreem onveilig."

,,Het is heftig geweest'', zegt de geboren Gouwenaar (38), die nu even terug is bij zijn ouders in Bergambacht. ,,Windstoten van 370 kilometer per uur, plunderingen. Het hele eiland is kapot.''

Volledig scherm
Bert van Driel met vriendin en personeel in betere tijden in zijn restaurant. © Peter Belt001

Acht jaar geleden verhuisde Van Driel naar Sint-Maarten. Hij werkte er eerst als docent aardrijkskunde, maar was de laatste drie jaar, samen met zijn Peruviaanse vriendin ook uitbater van restaurant Nazca in Philipsburg. ,,Mijn vriendin Carmen zat in Zwitserland en mijn koks waren op vakantie. Ik wist dat de orkaan eraan zat te komen en vond het niet veilig om in ons huis te blijven. Dat bleek ook wel, want later was het dak weg. Ik ben eerst in het restaurant gaan zitten, maar ook dat leek me uiteindelijk niet veilig.''

Diploma's

Van Driel verhuisde naar Amerikaanse vrienden, anderhalve kilometer verderop. ,,Ook daar vloog het dak eraf.'' Na twee uur razende storm werd het even stil. Van Driel: ,,In het oog van de orkaan is het rustig, maar toen begon het weer. Ik ben met nog iemand met mijn koffertje met diploma's in een badkamer gaan zitten en we hebben drie uur lang drie deuren proberen tegen te houden. Terwijl we daar zaten is de hele schuifpui van het pand eruit gevlogen.''

Toen Irma over was liep Van Driel terug om de schade te bekijken. ,,Een bizarre tocht. In Philipsburg zaten veel elektronicazaken voor verkoop aan passagiers van cruiseschepen. Plunderaars haalden alles leeg. Ze pakten flatscreentelevisies en dergelijke. Spullen waar je vlak na een orkaan echt niets aan hebt. Als mensen nu naar eten hadden gezocht, kon ik het begrijpen.''

Quote

Drink wat je drinken kunt en haal al het eten maar uit de vriezer

Bert van Driel

Wonderwel bleek het restaurant niets te mankeren. Alleen de shutters, die gebruikt worden om windstoten op te vangen, waren weggeblazen. ,,Met mijn Amerikaanse vrienden zijn we in het restaurant gaan zitten. Daar was voldoende te eten en te drinken en met het gas uit gasflessen konden we koken. Wel was de situatie onveilig. Er was geen politie op straat, terwijl de plunderingen doorgingen. Zaterdag hoorden we dat in het hotel naast ons Amerikanen werden geëvacueerd. Mijn vrienden wilden toen weg. Ik ben gaan kijken of ik ook weg kon komen. Met onze koffers zijn we naar de politie gelopen. Een linke tocht. We moesten over straat met al onze waardevolle spullen, terwijl het extreem onveilig was.We hebben allemaal een keukenmes meegenomen voor het geval dat.''

De sleutel van zijn restaurant gaf hij aan de buurman. ,,Ik heb tegen hem gezegd: 'Drink wat je drinken kunt en haal al het eten maar uit de vriezer'.'' Vanaf het politiebureau werd Van Driel met een Amerikaanse schoolbus naar het vliegveld gebracht. Hij arriveerde er zondag om 09.00 uur, maar om 17.00 uur was er nog geen vliegtuig. ,,Het werd bijna donker en de Amerikanen waren al weg. Ik was bang dat er geen vlucht meer zou gaan. Dan zou ik weer terug moeten.''

Met een Herculesvliegtuig werd Van Driel naar Curaçao gevlogen. ,,Daarna had ik snel een aansluitende vlucht naar Nederland. De Nederlandse mariniers en de luchtmacht hebben echt goed werk geleverd, maar de plaatselijke overheid liet het afweten. De president van Sint-Maarten, William Marlin, heeft twee dagen lang geen hulp aanvaard. Dat is een rare vorm van trots zijn. Het heeft de situatie geen goed gedaan.''

Bouwen

In Bergambacht is de grote vraag, hoe nu verder. ,,Dat is onduidelijk. Ik ben nu bij mijn ouders, mijn vriendin zit nog in Zwitserland. Een optie is om daar iets op te bouwen, maar we kunnen ook in Nederland gaan wonen.''

Teruggaan is de derde mogelijkheid. Maar wanneer is onduidelijk. ,,In 1995 was er ook een orkaan, toen heeft het eiland drie maanden zonder water en elektriciteit gezeten. Deze orkaan was vele malen erger.''

Volledig scherm
Het restaurant na de storm. © AD BEELD

In samenwerking met indebuurt Gouda