Volledig scherm
PREMIUM
Lia Thorborg © Marlies Wessels

‘Het duurde even voordat de rauwe werkelijkheid tot me doordrong’

ColumnVorige week zag ik hem. Op een plek die duizenden Gouwenaars dagelijks per fiets, auto of te voet passeren, leefde iemand in de open lucht. Die dag was hij in de striemende regen bezig om zijn 'voordeur' te fatsoeneren. Het vormeloze jack en de muts diep over zijn hoofd maakten hem onherkenbaar, maar oud leek hij niet. Hij probeerde zijn boeltje af te sluiten met een stuk karton.

Het duurde even voordat de rauwe werkelijkheid tot me doordrong. Passerend op de heenweg dacht ik dat kwajongens op verboden terrein aan het rommelen waren. Maar zeulend met zware tassen liep ik op de terugweg langzamer en toen werd duidelijk: hier improviseerde een dakloze een onderkomen.

In samenwerking met indebuurt Gouda