Volledig scherm
PREMIUM
Simon Tahamata © Foto Raphael Drent

'Ik begreep niets van mijn held Tahamata'

ColumnSimon Tahamata was begin tachtiger jaren mijn idool en dat van mijn vriendjes. De kleine dribbelaar, destijds een opvallende verschijning in een overwegend wit Ajaxteam, had de gunfactor. Totdat ik las dat hij de treinkapingen in 1975 (Wijster) en 1977 (De Punt), waarbij ook onschuldige slachtoffers vielen, vergoelijkte. Toen viel hij voor mij van zijn voetstuk.

Ik begreep er niets van. Hoe kon hij die gijzelingsacties nou goedpraten? Zaterdag, decennia later dus, verscheen in deze krant een voorpublicatie van zijn biografie. Daarin zegt hij: ,,Waar een volk strijdt voor zijn rechten, vallen slachtoffers. Dat zijn soms onschuldige mensen, zoals in de trein. Zij waren op het verkeerde moment op de verkeerde plek. Dat klinkt hard en ik vind het triest voor de nabestaanden." En: ,,Ik had één van de treinkapers kunnen zijn."