Volledig scherm
Een raam, foto ter illustratie © Shutterstock

Groninger prostitutiebeleid is blauwdruk voor landelijke wet

Landelijk geldt Groningen als een voorbeeld van hoe het moet: de prostitutie zo regelen dat de kans op uitbuiting van sekswerkers zo klein mogelijk is.

,,Volledig voorkomen dat vrouwen slachtoffer worden van mensenhandel kun je ook hiermee niet”, zei staatssecretaris Ankie Broekers-Knol (Justitie en Veiligheid) gisteren na afloop van een werkbezoek aan de prostitutiesector in Groningen. ,,Maar dit systeem helpt en zorgt er voor dat er veel meer zicht is op de vrouwen die werkzaam zijn in de sector.”

Vanaf medio 2016 werpt Groningen flinke drempels op voor vrouwen die op de Nieuwstad, de rosse buurt, aan het werk willen. De minimum leeftijd ging er omhoog van 18 naar 21 jaar en vrouwen moeten sindsdien een intakegesprek voeren met gespecialiseerde ambtenaren die eventuele signalen van uitbuiting en mensenhandel moeten vaststellen.

Lijkt het in orde, dan krijgt de prostituee een pasje waarmee ze aan het werk kan in een van de 100 kamers van de ‘vergunde branche’, verdeeld over 42 panden.

Bij twijfel hulpverlening inschakelen

,,Dit is op zich goed, maar hier moeten nog stappen in gezet worden”, aldus Stieneke van der Graaf (Tweede Kamerlid ChristenUnie) over de werkwijze in Groningen. Ook van der Graaf was woensdag bij het werkbezoek. ,,Deze mensen moeten heel goed getraind worden op het herkennen van signalen van mensenhandel en bij twijfel de hulpverlening inschakelen.”

Ook is er in Groningen sinds 2016 meer verantwoordelijkheid komen te liggen bij de exploitant. Verhuurders van peeskamers moeten een bedrijfsplan overleggen en toezien op het maximum aantal gewerkte uren. Per etmaal mogen de vrouwen in Groningen niet meer dan 11 uren actief zijn. Andere steden zijn minder streng. In Leeuwarden kunnen vrouwen bijvoorbeeld zo aan de slag.

Meer eenheid in de regels

Broekers-Knol heeft een wet in de maak die landelijk meer voor eenheid in de regels moet zorgen. De wet is deels gebaseerd op het Groninger model. Zo moeten getrainde ambtenaren na een gesprek bepalen of de sekswerker ‘voldoende zelfredzaam is om het beroep veilig te kunnen uitoefenen’.

Wordt besloten dat ze niet afhankelijk is van een pooier, dan krijgt ze een vergunning waarmee ze landelijk mag werken. ,,De ervaringen in Groningen hebben daar zeker in bijgedragen”, zei Broekers-Knol over de wet. Landelijk gaat de minimum leeftijd omhoog naar 21 jaar en er komt een pooierverbod.

In Groningen is de werkwijze inmiddels ingeburgerd bij de sekswerkers. Ze zijn nog altijd niet blij met het maximum van 11 werkuren per etmaal. Aagje Split, exploitant en vastgoedeigenaar op de Nieuwstad pleit ervoor dat de dames een dag met weinig klanten mogen compenseren met een drukke dag, waarop ze dan meer dan 11 uur mogen werken. ,,Maar goed, uiteindelijk staan we er in Groningen landelijk natuurlijk wel goed op”, zegt Split. De gemeente laat weten niet van plan te zijn het beleid te wijzigen.

In samenwerking met indebuurt Groningen