Volledig scherm
© ANP XTRA

Armen en hulpverleners in Helmond beter de weg wijzen

HELMOND - Als armoedebestrijders elkaar (beter) leren kennen, vertrouwen en samen aan dezelfde visie werken kunnen Helmonders in nood beter geholpen worden. Die zouden op hun beurt sneller om hulp moeten (durven) vragen.

Helmond telt 6600 huishouden die in armoede leven. Dat wil zeggen dat ze moeten rondkomen van een inkomen tot 120 procent van de bijstandsnorm. Het betreft 10.900 personen, waarvan 2300 kinderen. In 1000 huishoudens heeft iemand een baan. 61 procent leeft vier jaar of langer in armoede. 23 procent van alle volwassen Helmonders heeft moeite om rond te komen. 

Erika Dekens is in juli in Helmond aan de slag gegaan als armoederegisseur. De afgelopen maanden heeft ze vooral veel gesprekken gevoerd. ,,Iedereen loopt tegen dezelfde dingen aan. De problemen zijn niet nieuw, maar wel hardnekkig. Samen kunnen we er nu iets aan doen”, zegt ze.

In Helmond zijn zo’n tachtig instanties die zich bezighouden met armoedebestrijding, allemaal met de beste bedoelingen. Maar er zijn maar weinig mensen die goed de weg weten in het hele wereldje. Dat geldt zowel voor professionals als voor mensen die hulp zoeken. Kleine problemen kunnen daardoor uitgroeien tot grote problemen.

Taboe op armoede

Soms is er gebrek aan vertrouwen – ‘vaak gebaseerd op één negatieve ervaring’ – en er rust nog altijd een taboe op armoede waardoor mensen te laat hulp krijgen. Helmond telt een kleine 11.000 mensen die in armoede leven. ,,We moeten voorkomen dat die groep groeit. Maar soms komen mensen niet eens bij hulp terecht”, zegt Leen de Kramer, voorzitter van het Armoedeplatform Helmond dat een belangrijke rol heeft bij het samenbrengen van alle partijen.

Armoedebestrijders moeten elkaar beter weten te bereiken. Degenen die hulp nodig hebben moeten beter weten waar ze terechtkunnen. Gedacht wordt aan een ‘markt’ voor minima waar ze een praatje kunnen maken en op weg geholpen worden. Bedrijven zouden een steentje kunnen bijdragen door hulp te bieden aan medewerkers bij wie schuldeisers beslag hebben gelegd op het loon.

Regels mogen mensen niet weghouden bij hulp

Regels mogen geen sta-in-de-weg meer zijn. ,,We moeten kijken wat iemand nodig heeft. Regels mogen mensen niet weghouden bij hulp’’, zegt wethouder Erik de Vries. Soms lopen mensen vast door regels of worden ze ‘tegengewerkt’ door procedures. Dekens beschrijft in haar rapportage een paar voorbeelden. Eén gaat over een vrouw van wie de man in de gevangenis komt. De kinderopvangtoeslag wordt stopgezet. Van haar salaris kan ze de opvang niet betalen, waardoor ze moet stoppen met werken en in de bijstand komt.

Een ander voorbeeld; de vele mensen die weggestuurd worden bij de gratis kledinguitgifte omdat ze komen zonder inkomensverklaring – een brief van de gemeente waarmee ze aantonen dat ze van een minimum inkomen leven – en nooit meer aankloppen voor hulp. Gekeken wordt of die inkomensverklaring een andere opzet kan krijgen zodat ze een beter hulpmiddel is.

Volgens Dekens zou ook meer gedaan kunnen worden met de ervaringen van de mensen die in armoede leven. Volgens De Kramer zijn er genoeg die willen helpen. Dekens: ,,Neem hun ideeën serieus. Armoedebestrijders kennen die leefwereld niet. Het is een blinde vlek voor ze.”

Volledig scherm
© ThinkStock

In samenwerking met indebuurt helmond