Bob de Die in de tijd dat hij onderscheiden werd met olympische eer: de Olympic Order.
Volledig scherm
Bob de Die in de tijd dat hij onderscheiden werd met olympische eer: de Olympic Order. © Kees Martens

Bob de Die uit Helmond overleden: korfbalcoryfee met een zwak voor Afrika

NecrologieHELMOND - Een vurig voorvechter van de korfbalsport en een man van de wereld. Zo leerden velen Bob de Die kennen. Afgelopen woensdag overleed de oud-voorzitter van de Internationale Korfbalfederatie en voormalig inwoner van Helmond op 86-jarige leeftijd.

Zoals het een bereisd man haast betaamt, leerde De Die zijn levensgezellin Gré (meisjesnaam Bouwmeester) in het buitenland kennen. En wel in Londen. De Die werkte daar voor de United Africa Company en zijn toekomstige vrouw was au pair in het voorstadje Sutton. De twee ontmoetten elkaar tijdens een bijeenkomst voor Nederlandse kerkgangers in Londen en na een romantische wandeling langs de Theems was de liefde snel bezegeld.

Gré keerde snel daarna terug naar Nederland en De Die ging voor zijn baas aan de slag in Afrika. Maar de band bleef innig. Eenmaal terug op Europese bodem stapte De Die in 1959 met zijn Gré in het huwelijksbootje. Het Engelse hoofdstuk in De Dies leven was daarmee echter nog niet voorbij. 

Werken bij Vlisco

In Londen werd hij vergezeld door zijn inmiddels vrouw en zagen zoon John en dochter Margo het levenslicht. Via een overplaatsing naar Manchester maakte hij kennis met Vlisco, dat veel zaken deed met de United Africa Company. Daarmee is ook meteen de link met Helmond gelegd. In de jaren zestig ging de inmiddels naar Nederland teruggekeerde De Die - intussen was het gezin ook zoon Roland rijker - in Helmond bij Vlisco werken. Zijn schat aan praktijkervaring op Afrikaanse bodem kwam daar goed van pas. De Die kreeg binnen de Vlisco-gelederen al snel de bijnaam ‘Mister Afrika’.

Iemand die zich het welzijn van anderen ter harte nam, zo leerden de Vlisco-werkers De Die kennen. De gepassioneerde afscheidsspeech - die feitelijk een vurig pleidooi voor Afrika was - maakte een onuitwisbare indruk. Maar genieten van het leven kon hij ook. ‘Vier het leven en hef het glas’, zo hield hij anderen altijd voor.

In de sportwereld verdiende Bob de Die ook zijn sporen. Zo was hij onder meer vice-voorzitter van de KNKV en stond hij aan het roer van de Internationale Korfbal Federatie. Voor zijn sportbestuurlijke verdiensten werd De Die begin deze eeuw beloond met de Olympic Order. Die ontving hij uit handen van Anton Geesink. Verder werd hij dankzij onder andere zijn grote hart voor Afrika en zijn inzet voor de Protestantse kerk benoemd tot Officier in de Orde van Oranje-Nassau.

De Die laat een vrouw, drie kinderen en zes kleinkinderen achter.

In samenwerking met indebuurt helmond