Volledig scherm
Ondernemers in ultra-dure kleding. Racho Bajadjan (l) en Nezir Yozgat. © Sanne Zurné

'In een jas gaan toch zo zeven krokodillen'

Twee jonge ondernemers openen binnenkort aan de P.C. Hooftstraat de duurste kledingwinkel in ons land: Karmaloog. Een krokodillenleren jas kost één ton. ,,Ik zoek de hele jungle af. Spreekwoordelijk dan, hè.''

Volledig scherm
Het jasje van 100.000 euro. Mocht je er eentje willen, dan wordt het op maat gemaakt. © Sanne Zurné
Quote

Wij denken in Nederland altijd van niet, maar er zijn zat mensen die een ton betalen voor een jas

Stylist Bastiaan van Schaik

Trek een jasje aan dat meer dan een ton moet kosten en er gebeurt iets met je. Het is belachelijk, maar het voelt een beetje als succes; zelfverzekerdheid valt over je heen. Wie kan mij wat maken? Is het de prijs? De honderdduizend euro? Heeft het te maken met al die pythons die in dit jack zijn verwerkt? Of komt het, omdat er van deze jas echt maar één exemplaar is?

Luchtje
Racho Bajadjan (25) had nog even staan twijfelen: mag de journalist de jas misschien even passen? Eerst dacht hij: nee. Toen: ,,Draag je een luchtje? Ik wil niet dat deze jas naar iets anders dan python ruikt namelijk.'' Geen luchtje, dus voorzichtig wordt de verslaggever in de jas van slangenleer geholpen. Compagnon Nezir Yozgat (25) is onder de indruk: ,,Hij staat je goed. Realiseer je je dat je nu een jas aanhebt met de prijs van een echt goede auto?''

Bajadjan en Yozgat zijn net terug uit Istanbul, of was het Cannes? De twee vliegen de wereld over en en passant houden ze zicht op de stevige verbouwing van wat hun eerste winkel in Nederland moet worden, in de Amsterdamse P.C. Hooftstraat. Begin april moet de winkel open gaan. ,,Het marmer wordt nu net gelegd.''

Het is niet zomaar een zaakje, het wordt volgens hen de duurste winkel van Amsterdam en daarmee dus van het land. Er zijn ook goedkopere producten, zo rond de 1000 euro, maar bij de Golden Line van Karmaloog kosten de schoenen 40.000 euro en doen de jassen 1 ton.   

Doelgroepdenken
,,Exclusiviteit is wat we verkopen'', weet Yozgat. ,,Onze klanten willen geen andere mensen tegenkomen met dezelfde schoenen aan. De jetset, de sjeiks en anderen die zwemmen in het geld, maakt het echt niet uit of ze een paar ton uitgeven voor mooie spullen. De doelgroep heeft onze jassen aan en hoeft dan niets meer uit te leggen, ze worden herkend en met alle egards behandeld. Dit is een visitekaartje.''

Volgens de ondernemers zijn ze maanden, soms zelfs een jaar, op zoek naar de perfecte krokodil. Niet goed? Dan moet de klant geduld hebben, want het patroon van de huiden bepaalt de jas, de schoenen. En de basismaterialen - krokodil en python - zijn schreeuwend duur. ,,Voor een jas heb je toch zo zeven krokodillen van een meter of vijf nodig.''

Bajadjan, de ontwerper van de twee, vliegt de wereld over, van krokofarm naar slangenleverancier. ,,Ik zoek de hele jungle af. Spreekwoordelijk dan, hè."

Slechte omstandigheden
Stylist Bastiaan van Schaik twijfelt er niet aan dat de winkel een succes kan worden. ,,Wij denken in Nederland altijd van niet, maar er zijn zat mensen die een ton betalen voor een jas.'' Alleen op basis van de foto is het lastig in te schatten of het ook kwalitatief een goede jas is. ,,Ik ga ervan uit dat ze voor die prijs gebruik maken van ateliers in bijvoorbeeld Milaan. En niet Hongkong, om maar iets te noemen.'' 

Voor Yvonne Lemmen van dierenrechtenorganisatie PETA maakt de herkomst van het leer geen bal uit.

,,Wij zijn sowieso tegen elk gebruik van dierlijke materialen, of dat nu bont is of krokodillenleer. Net zoals de nertsen in slechte omstandigheden worden gehouden, zo is het ook op die krokodillenfarms. De dieren zitten in kleine, bedompte hokken. Bovendien worden ze op hardhandige wijze gedood. Dat zal in dit geval niet anders zijn. Wij hebben verschillende onderzoeken waaruit blijkt dat het slecht gesteld is met het dierenwelzijn op farms waar Hermes zijn krokodillenleer vandaan haalt. En dat is een wereldberoemd modehuis, kun je nagaan.'' 

Rijke Arabieren
De twee ondernemers kennen elkaar uit de schoolbanken. De peperdure schoenen en jassen verkochten ze om te beginnen in Monaco. En nu gaan ze dus naar Amsterdam. Is die stad niet te klein, te truttig, te benepen? ,,Hier in de P.C. Hooftstraat zitten we goed. Hier komen mensen die zich ultieme luxe kunnen permitteren. Waar je zit, maakt niet uit. Wij vliegen naar Dubai om rijke Arabieren op te meten en te bespreken wat ze willen. Als de jas af is, leveren we die desgewenst af met een privéjet.''

Over hun klanten doen de twee schimmig en ook omzet, winstmarges en het aantal jassen en schoenen dat ze slijten, gelden als 'bedrijfsgevoelige informatie'.

Op hun website poseren de ondernemers met voetballers en oud-voetballers als Mario Balotelli. Ook de vader van Michael Jackson heeft kennelijk interesse in krokodillenleer. Elders op internet figureren namen als Memphis Depay en Quincy Promes. Ze kennen de kritiek die ook nu weer zal losbarsten, maar ze hebben er lak aan. ,,Mensen mogen ervan vinden wat ze willen'', zegt Bajadjan. ,,Toegankelijkheid is niet ons doel. Voorzien in de vraag van de rijke mensen van deze wereld is dat wel.''