Volledig scherm
Foto ter illustratie. © Thinkstock

Toenemende agressie jaagt personeel zorg uit

Personeel dat slachtoffer is van de  stijgende agressie in de zorg, overweegt steeds vaker te stoppen met zijn werk. Scheldpartijen, intimidaties en geweld  zijn dagelijkse kost, blijkt uit onderzoek.

Volledig scherm
Sandra van Oorschot-Siegers (29) heeft geregeld te maken met verbale en fysieke agressie. © Koen Verheijden
Quote

We mogen niet accepteren dat mensen die zich dagelijks inzetten voor goede zorg zo kwetsbaar zijn

Henk Bakker, voorzitter van V&VN

Recent onderzoek van TNO wees uit dat de helft van het personeel in de verpleging te maken heeft met agressie. De beroepsvereniging voor verpleegkundigen en verzorgenden  hield daarop een enquête onder 600 leden die met agressie te maken hebben.

Daaruit blijkt dat bijna 7 van de 10 ondervraagden te maken hebben met verbale én fysieke agressie. Bij 17 procent van de verpleegkundigen en verzorgenden gebeurt dat dagelijks en bij 26 procent elke week. Ruim een kwart overweegt weleens te stoppen met het werk vanwege de agressie.

,,Dat zijn schokkende resultaten,'' zegt voorzitter Henk Bakker van V&VN. ,,We mogen niet accepteren dat mensen die zich dagelijks inzetten voor goede zorg zo kwetsbaar zijn. Dit is een signaal naar werkgevers en de overheid toe. Het leidt tot stress, een burn-out of ziekteverzuim, waardoor mensen hun werk niet meer leuk vinden.''

Risico
Personeel dat alleen of in kleine groepjes werkt, loopt een groter risico, zoals wijkverpleegkundigen die op huisbezoek gaan, medewerkers  van de spoedeisende hulp of ambulancepersoneel. Bakker: ,,Daar moeten bij agressie medewerkers sneller en adequater worden ondersteund. Zorg dat plekken veiliger worden, kijk naar alarmering. Het is belangrijk altijd aangifte te doen. Laat zien dat je achter je mensen staat en biedt goede nazorg.''

Zorginstellingen hebben wel protocollen voor het omgaan met agressie, maar uit de enquête blijkt dat werkgevers niet altijd aandacht hebben voor het probleem en de gevolgen: 30 procent weet niet of er een protocol is en 23 procent zegt weinig ondersteuning te krijgen na een incident.

,,Werkgevers en leidinggevenden moeten incidenten serieus bespreken en personeel trainen in deëscalatie,'' vindt Bakker. ,,Protocollen moeten helder zijn en niet alleen een papieren tijger. De overheid kan in campagnes duidelijk maken dat je met je handen van zorgverleners afblijft.''

'De impact wordt onderschat'
Sandra van Oorschot-Siegers (29) heeft geregeld te maken met verbale en fysieke agressie. Ze werkt al 12 jaar in de zorg, eerst in de psychiatrie en gehandicaptenzorg, en nu in de verslavingszorg. ,,Op de methadonpost worden we geregeld uitgescholden en geïntimideerd,'' zegt ze.

,,Ik ga veel op huisbezoek. Vaak gaat dat goed. Op een dag vroeg een collega of ik nooit bang was. Uitgerekend die dag werd een cliënt onder invloed van cocaïne paranoïde. Hij heeft me hard de gang ingeduwd. Ik voelde me zeer onveilig en ben gelijk naar mijn auto gegaan en heb het bij mijn leidinggevende gemeld.''

Van haar directe collega's kreeg ze veel steun. ,,Maar de ondersteuning van de werkgever bij incidenten vind ik minimaal. ,,De impact wordt onderschat. Er wordt gedaan alsof het erbij hoort. Voor een deel denk ik daar ook zo over, deze patiënten zijn ziek. Maar je moet niet alles voor lief nemen. Het gevaar is dat je er te makkelijk overheen stapt. Je moet alert blijven. Ik wil dit niet normaal gaan vinden.''