Voor veel Nederlanders is het buitenland iets waar je met vakantie gaat, liefst met niet te moeilijk eten. Waar dreiging vandaan komt: Rusland en China komen steeds dichterbij en zijn via computerinbraak al onder ons. Waarmee we ons kunnen vergelijken: we staan met de vaccinaties inmiddels in de top. En waarmee je handel drijft natuurlijk: meer dan een derde van ons geld wordt over de grens verdiend. Maar het is niet iets waar veel mensen zich uitgebreid in verdiepen. Zou dat de reden zijn dat het buitenland vrijwel afwezig is in de verkiezingscampagne?

Onderwerpen zijn er genoeg. Uit recent onderzoek van het instituut Clingendael blijkt dat onder Nederlanders de onzekerheid over de Verenigde Staten is toegenomen, net als het gevoel dat China en Rusland een bedreiging vormen voor onze veiligheid. Dat gevoel is niet vrijblijvend: de verkoop van Huawei-telefoons is dermate gedaald dat een voorman van het Chinese bedrijf vandaag een interview geeft om te onderstrepen dat Huawei echt niet bij spionage is betrokken. In beide landen worden ook mensenrechten geschonden, maar we drijven er wel veel handel mee (China) en halen er ons gas vandaan (Rusland).

En dan is er de Europese Unie, het buitenland dat tegelijkertijd ook binnenland is, omdat we er met 26 andere landen beslissingsmacht delen. Er is een coronasteunfonds van 750 miljard opgetuigd waarvoor gezamenlijk wordt geleend op de kapitaalmarkt. Dat zijn veel meer miljarden dan er in de programma’s extra wordt uitgetrokken voor zorg en onderwijs. Daar wordt deze campagne niet over gedebatteerd en dat is best gek. Er leven zorgen over de houdbaarheid van de euro omdat de kracht van de verschillende economieën zo uiteenloopt. Dat is het geld in onze portemonnee. Hebben we het erover? Alleen D66 en de nieuwe partij Volt pleiten vurig vóór Europese oplossingen voor grensoverschrijdende problemen. PVV, Forum en JA21 pleiten met nog meer vuur tégen. En de anderen? Weet u het? Dat is jammer. Want om op een bekend gezegde te variëren: Wij zijn misschien wel klaar met het buitenland, maar het buitenland niet met ons.