Hulppakketten voor kinderen uit minima-gezinnen Kampen goed ontvangen

Kleding, speelgoed, schoenen; de Stichting Kansarme Kinderen in Nederland kwam het deze week uitdelen aan gezinnen in Kampen die het niet al te breed hebben. Op uitnodiging van de Stichting Be Part, die zo’n zeventig gezinnen in Kampen in hun kaartenbak hebben zitten die rond de armoedegrens zitten en dus wel wat ondersteuning kunnen gebruiken.

,,Sodeju!’’, klinkt het enthousiast uit de mond van Ilse (10) als ze een stel gloednieuwe Fila-sportschoenen uitpakt. Moeder Eveline Warner zit er op haar scootmobiel naast te glunderen. ,,Merkschoenen, dat kunnen we normaal gesproken zelf nooit betalen.’’ Een ziekte, een onverwachte inkomensdaling en de restschuld van een hypotheek zorgden ervoor dat zij en haar gezin inmiddels al weer een paar jaar in de schuldsanering zitten. ,,Volgend jaar zijn we eruit, we tellen de dagen af.’’ 

Maar met opgroeiende kinderen - een zoon van 13 en dus een dochter van 10 - is dat niet makkelijk. ,,Onze oudste gaat nu naar het voortgezet onderwijs. Tsja, dan moet er ook een laptop komen.’’ Dolblij is moeder Eveline dan ook met de hulp die ze vandaag krijgt van de Stichting Kansarme Kinderen Nederland én de Kamper Stichting Be Part. ,,Ook omdat je andere mensen ontmoet die in hetzelfde schuitje zitten.’’ 

Het was Ruud van de Kerkhof van Be Part die hoorde van de Stichting Kansarme Kinderen. ,,Een gezin uit ons bestand had er een hulppakket van gekregen, zo ben ik met ze in contact gekomen. Tot vandaag had ik ze ook nog nooit in het echt gezien.’’ 

Volledig scherm
Ruud van de Kerkhof van de Kamper stichting Be Part en Stephanie van Buuren van de Stichting Kansarme Kinderen Nederland geven het eerste pakket aan Patricia Klaus. © Foto Freddy Schinkel

Stadhuis

Want de stichting is gevestigd in Zeist, en verstuurt normaal gesproken de pakketten op via de post. Wie een aanvraagt doet, kan aangeven wat er voor kinderen tot vijftien jaar nodig is in het gezin - en dan wordt gekeken of dat beschikbaar is. ,,Eindelijk eens iets dat nog een kaartje heeft’’, klonk het woensdagmiddag dan ook over het plein bij het stadhuis waar de pakketten werden overhandigd. 

En ja, het voelde een beetje als een kruising tussen Sinterklaas en Kerst, ondanks het feit dat het pas augustus is. ,,We kunnen bestaan dankzij veel vrijgevige mensen’’, legt Stephanie van Buuren van de Stichting Kansarme Kinderen Nederland uit. ,,We hebben veel donateurs die geven geld of spullen. Of we kopen spullen in die we nog niet hebben.’’ Voor haar was het voor het eerst dat ze met een aanhanger vol met hulppakketten op pad ging voor haar stichting. ,,Normaal gesproken sturen we de pakketten op of mensen kunnen op afspraak bij ons langskomen. Dit is echt een uitzondering, we hebben nog nooit eerder met zo’n grote groep te maken gehad.’’ Alle enthousiaste reacties daargelaten, helaas is het werk voor haar stichting nog niet gedaan. ,,Uiteindelijk is het beste dat we niet meer hoeven te bestaan’’, weet Stephanie van Buuren. ,,Helaas blijkt uit cijfers dat het nog lang niet zo ver is.’’

Be Part: meedoen, ondanks armoede

Be Part Kampen werd een jaar of vijf geleden opgericht en heeft inmiddels ongeveer zeventig gezinnen in de kaartenbak zitten, allemaal op of onder de armoedegrens en met opgroeiende kinderen. Niet dat er met alle gezinnen contact is, moet Ruud van de Kerkhof van Be Part erkennen. ,,Daar is ook een deel nieuwe Nederlanders bij, die hebben nogal eens wat taalproblemen. Die zijn niet allemaal makkelijk te bereiken.’’ 

Wie wel bereikt kan worden, wordt uitgenodigd om bijvoorbeeld mee te varen met de Jannes van Campen of kan aanspraak maken op muntjes bij het Full Color Festival. Allemaal dankzij sponsoren en dankzij de gemeente die de stichting tot het eind van dit kalenderjaar nog ondersteunt met een subsidie. Daarna gaat de stichting op in een nog nader te bepalen welzijnsorganisatie, Ruud van de Kerkhof is niet bang dat daarmee het karakter van Be Part gaat verdwijnen. ,,We blijven luisteren naar de mensen, want dat is ook nog altijd heel belangrijk. En we hebben geen lage drempel, we hebben helemaal geen drempel.’’