Volledig scherm
Fraaie wijnen voor een eerlijke prijs: een avondje op z'n Frans bij Petit Louis. © Foto Raphael Drent

Bij charmant Petit Louis in Wageningen kies je uit 28 wijnen

over de tongPetit Louis is nieuw in Wageningen. Het is een wijnbar met een Franse twist. Dat betekent goed eten en veel aandacht voor wijnen.

Dat je bij gerenommeerde restaurants mooie wijnen in het glas krijgt, is te verwachten. Daar betaal je dan ook grif voor. Maar dat je bij een net geopende wijnbar in Wageningen zit en daar de ene mooie wijn na de andere krijgt ingeschonken voor prima prijzen, is een hartverwarmend feestje.

Sfeer is warm

Het restaurant zit op een hoek van de Bevrijdingsstraat. Het is ingericht met grijze stoffen, mooie plavuizen op de muur en cognackleurig leer. Je kan plaats nemen in zitjes met luie stoelen en een salontafel, aan een eettafel of juist meer aan een hoge tafel ter hoogte van een bar. Het is een ruime zaak, het licht is prettig en de sfeer is warm.

Bij binnenkomst kan ik de kapstok over het hoofd hebben gezien, maar de bediening attendeert mij er ook niet op. Het oogt altijd zo shabby als iedereen zijn jas naast zich neer frommelt op de bank. Een paar haken aan de muur bij de ingang kan dat al verhelpen.

Typische kaart

De liste des vins, alles is hier ook in het Frans aangegeven, staat op tafel en wat opvalt is de grote hoeveelheid wijnen die ze per glas schenken. Maar liefst 14 witte en 14 rode wijnen, afkomstig uit de traditionele en nieuwe wijngebieden, zijn per glas te bestellen. Het glas witte huiswijn, een sauvignon semillon blanc, is in de wijngaard van haar ouders in de Dordogne gemaakt, zo vertelt de eigenares enthousiast. Een elegante witte wijn met een fruitige lange afdronk. Niets om je voor te schamen, die familiewijngaard. Mijn gast geniet van een pinot blanc uit de Elzas.

De dinerkaart is typisch een bistrokaart. Vier voor-, vier hoofd- en vier nagerechten plus een menu van de dag. Ik heb al even gezocht naar een krijtbord met dit menu, maar dat is niet te vinden. De gastvrouw moet ook even graven om zich te herinneren wat het ook al weer was.

Citroenboter

Ik eet als voorgerecht een trio de canard, eend dus. Een uiterst charmant bordje met een bitterbal van eend, een stukje fijne eendenlever met mini-toast en mini-augurk en een hele goede rilette. De rilette, van eend dus, is een zachte maar niet smeuïge pastei. De structuur van het vlees is nog goed waar te nemen en dat geeft het bite.

Volledig scherm
© DG

Mijn gast eet een klein bordje ravioli, gevuld met zachte en milde geitenkaas. Over het gerecht een gesmolten citroenboter die net genoeg frisheid geeft, maar ook niet teveel. De pasta had alleen wel iets langer in het kokende water mogen liggen. De rode peperkorrels op het gerecht zijn mooi en voegen bovendien ook iets toe qua smaak. De rucola daarentegen geeft fris groen voor het oog maar klopt qua smaak niet bij het gerecht.

Maar liefst 28 wijnen per glas, nog een keer zoveel per fles en daarbij ook twee wijnen van eigen wijngaarden, zo lees ik in de wijnkaart. Dat vraagt om een gesprekje met de eigenares. Ze woonde negen jaar in de Dordogne, maar kwam terug naar Nederland om te studeren, en omdat het uitgaansleven in het Franse dorp met 300 inwoners wat te beperkt was voor een studente. Maar ze heeft overduidelijk nog liefde voor Frankrijk, en dan zeker voor de culinaire kanten.

Voor mijn hoofdgerecht schenkt ze een Spaanse verdejo in, waarbij ze fraai, zonder ingewikkeld of dikdoenerig te doen, vertelt over de wijnboer die alle druiven met de hand plukt. Echt wijn met een warme lange afdronk die vraagt om rood vlees. Rara, wat ligt er op mijn bord? Een bavette, een fraai stuk werkvlees van het rund dat mooi rosé is gegaard. Bavette wint hier heel langzaam terrein van de oersaaie ossenhaas, maar in Frankrijk weten ze al veel langer dat dit een smaakvoller stuk koe is.

Bavette eet je in Frankrijk met frieten, en ook bij Petit Louis. Beetje standaard patat, dat hadden ook mooie Franse frietjes mogen zijn. De pastinaakpuree, de gepofte tomaat, de salade met haricots verts, een gemarineerd uitje en olijfjes en de mosterdmayonaise zijn stuk voor stuk op smaak en verzorgd.

Kaasplank

Mijn gast eet geconfijte eend. Die is subliem constateer ik met hem. De combinatie van het vet en het vlees is hemels. En de aardappelgratin is de beste in zijn soort. Een piekfijn bord, waarbij de ingeschonken op houtgerijpte wijn van de familiegaard alles op een nog hoger plan tilt.

Wat is een Frans diner zonder kaasplank? Die is er dan ook met mooie kazen. Mijn zoete dessert is een appelcrumble, waarbij de korst krokant en zoet is en de appels eronder nog lekker zuur. Zonder teveel suiker, net als de room.

Conclusie: Van het aperitief tot en met de espresso: alles is bij Petit Louis in orde. Als je goed wilt eten met fraaie wijn voor een eerlijke prijs moet je zeker een avondje op zijn Frans doen bij Petit Louis.