In het veld of in de pan. In de Week van het Konijn krijgen Belgen de boodschap dat ze meer konijn moeten eten
Volledig scherm
In het veld of in de pan. In de Week van het Konijn krijgen Belgen de boodschap dat ze meer konijn moeten eten © Shutterstock

Campagne moet Belgen meer konijn doen eten: dierenorganisaties over de rooie

Koken & etenBelgen eten te weinig konijn, vindt een promotieorgaan dat namens de lokale overheid opereert. En daarom start vrijdag een campagne om mensen aan te moedigen ze vaker in de pan te stoppen. Dierenorganisaties vinden de oproep misplaatst en stellen dat het leed in de kwekerijen moet stoppen.

Mager en vol van smaak. Bron van omega 3-vetzuren. IJzersterk stukje vlees. Eten dus, die konijnen, vindt het Vlaams centrum voor Agro- en Visserijmarketing (VLAM), een organisatie die lokaal geproduceerd voedsel promoot in opdracht van onder meer de overheid.

Tijdens de Week van het Konijn haalt het instituut alles uit de kast om konijn te promoten. Niet om het diertje in huis te halen en in een hokje te zetten, maar om het in de pan te stoppen. In samenwerking met slachthuizen, supermarkten en slagers worden ter inspiratie enkele recepten gedeeld.

Knaagdier

Quote

Konijn kampt met een verouderd imago

VLAM

Volgens de initiatiefnemers eten Belgen jaarlijks gemiddeld amper 220 gram konijnenvlees, in vergelijking met bijvoorbeeld 5,5 kilogram varkensvlees. Dat is minder dan één procent van het totale vleesverbruik in België. Jaar na jaar gaat de verkoop ervan achteruit.

Momenteel koopt slechts 17 procent van de gezinnen konijn, een aantal dat sinds 2002 is gehalveerd. Vooral jongeren en mensen met kinderen vullen hun winkelkarretje niet meer met het bekende knaagdier. ‘80 procent van het konijnenvlees wordt gekocht door 50-plussers’, stelt het VLAM vast. De Belg geeft nog amper 2,20 euro per jaar uit aan konijn.

Schattig snuitje

Dat komt vooral door beeldvorming, aldus het VLAM. ‘Konijn kampt met een verouderd imago. Een recept met konijnenvlees is in de ogen van veel mensen een traditioneel gerecht. Zo wordt konijn in een hokje geduwd van gerechten op ‘grootmoeders wijze’.’

Vooral de hoge aaibaarheidsfactor speelt kwekers parten. ,,Dat is inderdaad dé reden waarom vooral jonge gezinnen het vlees niet meer kopen", zegt bioloog Dirk Draulans. ,,Het is een grappig beestje, met een schattig snuitje en blinkende oogjes. Een huisdiertje dus dat je niet zomaar opeet. Een konijn is geen varken, is ook geen koe.”

Toch eten mensen al heel lang konijn - en is dat goed, zegt de bioloog. ,,Het was vlees dat zeer makkelijk op de plank kon komen, veel gezinnen kweekten die beestjes vroeger zelf. Vandaag zijn er ook weinig grootschalige kwekerijen meer.” Dertig jaar geleden waren er nog honderd kwekerijen in België, daar zijn er nog maar circa twintig van over.  

Choquerend

Dierenrechtenorganisaties Animal Rights, Be Vegan, Bite Back, EVA, GAIA, Hopster en Veganov reageren op de VLAM-campagne met de hashtag #teamkonijn op social media. Ze sporen de Vlaming aan juist géén konijn te eten en zijn met een eigen site Weekvanhetkonijn.be begonnen om mensen juist te wijzen op het dierenleed. Dit als tegenhanger van de site die de consumptie promoot.

Op de site maken de actievoerders duidelijk waarom konijnen eten volgens hen geen goed idee is. ‘In België worden jaarlijks zo’n 700.000 konijnen gekweekt voor hun vlees’, melden ze. ‘Er zijn 2 systemen waarin konijnen worden gehouden: kooisystemen en parksystemen. In het ‘parksysteem’ leven vleeskonijnen in groepen van minstens 20 dieren met 800 cm² per dier (12,5 konijnen/m²). De verrijkte kooien zijn een ‘verbetering’ van de batterijkooien (625 vierkante cm per kooi), die sinds 1 januari 2020 verboden werden voor konijnen. Verrijkte kooien (800 vierkante cm² per kooi) zijn nog toegelaten tot en met 31 januari 2024. De verrijkte kooien hebben een mattensysteem, waardoor de dieren niet meer op roosters lopen zoals in de batterijkooien.’

Volgens de site zijn er in Vlaanderen nog drie fokkers aan het werk met verrijkte kooien. Samen zouden ze ongeveer 300 000 konijnen per jaar fokken. De rest van de kwekers - zo’n 17 in totaal - is omgeschakeld naar ‘parksystemen’, waarbij ongeveer 400 000 konijnen per jaar worden gefokt. ‘In beide systemen is de sterfte voor ze de slachtleeftijd bereiken erg hoog", aldus de actievoerders. ‘Dat is doorgaans het gevolg van spijsverteringsstoornissen, darmontstekingen of ademhalingsproblemen.’

De campagne is dan ook misplaatst, vindt Animal Rights. Stichting Konijn in Nood heeft beelden naar buiten gebracht om het dierenleed in de fokkerijen onder de aandacht te brengen. ,,Hier moet een einde aan komen”, aldus de actiegroep.