Volledig scherm
Sem Atsma. © Prive archief

Sem (25) eet hele maand januari veganistisch: ‘Ik ga zeker een keer de mist in’

Koken & EtenGeen Dry Januari, maar een VeganChallenge, of Veganuary voor Sem. Terwijl velen in januari de alcohol laten staan, grijpen sommigen het moment aan om hun voedingspatroon radicaal te veranderen en een maand lang plantaardig te eten. 

Wie de VeganChallenge aangaat daagt zichzelf uit om dertig dagen lang alleen maar veganistisch te eten. Dat betekent geen dierlijke producten zoals melk, boter en vlees. Het initiatief van de Nederlandse Vereniging voor Veganisme (NVV) is 1 januari officieel begonnen en moet mensen laten ervaren wat een veganistische levensstijl inhoudt. Er zijn momenteel 481 actieve deelnemers die de uitdaging aangaan. 

Het aantal tijdelijke veganisten in Nederland valt een beetje tegen. Zeker als je het vergelijkt met het internationale initiatief Veganuary, waar vorig jaar januari een half miljoen mensen uit 178 landen aan meedeed. Toch is NVV-bestuurslid en veganist Joep Postma positief gestemd: ,,Het gaat misschien om een kleine groep mensen, maar die groep wordt alsmaar groter. Zeker de laatste tijd merken we dat er steeds meer animo is. Wij organiseren drie keer per jaar een challenge, zodat mensen op meerdere momenten kunnen in- en uitstappen. In totaal deden al 53.010 mensen mee.’’

Toeval

Een van deelnemers die het deze maand aandurft is de 25-jarige Sem Atsma. Hij grijpt januari aan, al is de timing puur toeval. ,,Ik ben niet echt iemand die goede voornemens heeft. Al is het natuurlijk perfect dat de feestdagen net voorbij zijn. Dan wordt er veel vlees gegeten en dan lijkt het me extra lastig om deze uitdaging vol te houden. Ik doe dit vanwege mijn gezondheid. Ik ben er steeds meer van overtuigd dat dierlijke producten niet goed voor je zijn. Daarnaast speelt dierenleed en als derde het milieu-aspect voor mij een rol. 

Ik ga het deze maand proberen en als het bevalt ga ik zeker door. Maar als blijkt dat ik mijn leven te veel moet aanpassen, dan houdt het op. Het is een soort experiment dat ik samen met mijn vriendin aanga.’’ Atsma ziet er niet tegenop. In tegenstelling: hij heeft er zin in. ,,Ik denk niet dat het heel lastig hoeft te zijn. Ik eet sowieso al gezond. Sinds twee maanden ben ik grotendeels vegetariër. Dus ik verwacht niet dat ik veel aanpassingen hoef te doen. Wel eet ik graag yoghurt bij het ontbijt en ben ik dol op kaas. Dat wordt nog lastig.’’

Je kunt de VeganChallenge alleen volhouden als je niet te ‘pietepeuterig’ doet, volgens Sem. Hij let enkel op de grote dingen. Geen kaas, geen boter, geen vlees. ,,Een bouillonblokje is natuurlijk niet oké, maar zoiets als snoep waar dan 0,1 procent melkeiwit in zit, daar let ik niet op. Anders houd je het ook niet vol denk ik. De kans is daarom heel groot dat ik een keer de mist inga. Dat weet ik en accepteer ik ook. Maar ik doe het wel en ik ga voor de lange termijn.’' 

Quote

Ik heb altijd een standaard beeld van veganisten gehad. Dat ze hun overtuigin­gen als een soort religie versprei­den

Sem Atsma

Prediken 

Sem mag dan overstag zijn gegaan, maar daar is een lange periode (van minstens een jaar) aan vooraf gegaan. Hij was altijd al bezig met zijn gezondheid, maar toen hij een jaar geleden een vriendschap ontwikkelde met een veganist, was het zaadje pas écht geplant. Ze discussieerden erop los en Sem ging zich steeds meer verdiepen. ,,Ik heb altijd een standaard beeld van veganisten gehad. Dat ze hun overtuigingen als een soort religie verspreiden. Maar dat vond ik bij deze jongen totaal niet. Ik vergeleek hem met mezelf, gewoon een nuchtere student. Daarom waren de gesprekken ook zo open en dan ben je eerder geneigd de ander gelijk te geven. De enige reden waarom ik niet doorzette, was mijn eigen laksheid realiseerde ik me. Terwijl ik het eten van vlees en zuivel wel zielig vond en totaal niet nodig.’’

Zelf wil hij naar eigen zeggen nooit gaan prediken. ,,Ik ben hier dan aan begonnen, maar ik zal nooit tegen mijn omgeving zeggen: ‘dit moet je doen’. Maar het wordt natuurlijk wel een onderwerp van gesprek.  Het zou mooi zijn als vrienden zien dat ik me er goed bij voel en zich daarom gemotiveerd voelen om te veranderen. Ik denk dat de omgeving de grootste rol speelt bij iemands besluit om veganist of vegetariër te worden. Over tien jaar zeggen we misschien wel tegen elkaar: waar waren we toen toch mee bezig? Dat zou mooi zijn.’’

Vlees noch vis. Is Nederland al klaar voor vegan-restaurants? In Twente lijken de mensen nog verdeeld.