Volledig scherm

Overal op de Seychellen vrouwenheupen

Als straatlantaarns, als oorbellen, als cocktail en in bomen: de meest erotische noot die de natuur heeft voortgebracht, de coco-de-mer, is op de archipel in de Indische Oceaan alomtegenwoordig.

Volledig scherm
Volledig scherm
Volledig scherm
Volledig scherm
Volledig scherm

Het gebeurt 's nachts, en alleen bij volle maan. De eeuwenoude coco-de-mer-palmen van Vallée de Mai buigen dan naar elkaar toe en beginnen aan hun paringsritueel. Niemand die precies kan vertellen hoe dat eruitziet, want, zo waarschuwt Brenda, 'iedereen die heeft geprobeerd te gluren, is dood neergevallen'. Brenda staat aan de poort van het natuurgebied Vallée de Mai. Ze waakt over de paar zeekokosnoten die voor de bezoekers tentoongesteld liggen. Aanraken mag, maar omdat de vrucht beschermd is, kunnen ze niet als souvenir worden meegenomen.

Mysterie
Brenda en de rest van de Seychellers hullen de Lodoicea maldivica graag een beetje in een mysterie. De noot was dan ook al het symbool van de eilanden voordat ze waren ontdekt, bij wijze van spreken. Rottende en halfvergane coco-de-mer werden alleen op volle zee of de stranden van de Maldiven gevonden, wat de mythe voedde dat de bomen op de zeebodem stonden.

Ook al groeit de coco-de-mer tegenwoordig alleen nog op Praslin en het kleine buureilandje Curieuse, op alle Seychelliaanse eilanden is wel een verwijzing naar de noot te vinden. Is het niet in de vorm van een souvenir, dan wel in de vorm van een cocktail of de naam van een hotel. De vrouwelijke vruchten van de palm worden tot een halve meter groot en lijken op een stel vrouwenheupen. Grapje van de natuur: de mannelijke vrucht is een staaf van ruim een meter lang. Aan de buitenkant van de bloem groeien sporen, die door de wind gedragen naar de vrouwelijke vrucht worden gebracht.

Vasapapegaai
Vallée de Mai op Praslin is het park met de grootste verzameling palmen. Ze vormen met hun gigantische bladeren het dak van het natuurgebied. ,,Hard regenen doet het hier nooit,'' zegt Brenda. ,,De bladeren van de coco-de-mer kunnen 4 meter breed worden. Dat houdt de meeste regen wel tegen.''

Brenda spitst haar oren. Getjilp en gekwetter uit de palmen. Ze hoort 'm weer, dat andere bijzondere levende wezen in Vallée de Mai. Het is de kleine vasapapegaai, door de Seychellers black parrot genoemd. Er zijn nog maar zo'n tweehonderd vogels over, maar ze laten zich regelmatig horen. Zien is een ander verhaal. Brenda wijst naar boven, tussen de palmbladeren door. ,,Daar zit ie ergens. Maar ja, hij is grijs hè, moeilijk te zien. Eigenlijk zou je bij mij in de tuin moeten komen kijken, daar zie ik er elke ochtend wel eentje.''

Bloemen in de sla
Het pad door de vallei kronkelt, gaat omhoog en weer omlaag, kruist een beekje en loopt dan door een moeras. Palmen staan er in alle soorten en maten en Brenda heeft bij elke boom een verhaaltje. ,,Deze ziet eruit alsof hij zo weg zou kunnen lopen, groeit met een heleboel kleine takken uit de grond. Pas hogerop wordt het een stam. Die daar doet het juist andersom: eerst een stam, en vanuit de kruin groeien extra takken naar beneden waarmee hij op de grond rust. En van deze palm eten we de bloemen wel eens in de sla. Nee, dat mag inderdaad eigenlijk niet, de boom is beschermd. Maar lekker is het wel.''

Een van de mooiste stranden van de Seychellen ligt op La Digue. Een fietstochtje van 10 minuten vanaf de haven brengt je naar Source d'Argent, waar alle wegen ophouden. Alleen een kronkelend voetpaadje voert nog langs de kust. De palmbomen zorgen op het paadje voor schaduw en staan zo dicht op elkaar dat soms alleen het geluid van de oceaan verraadt dat de kust nog geen 3 meter verder is. Rotspartijen scheiden het oerwoud van de zee en zorgen voor tientallen stranden, van klein tot groot. Toeristen zijn er nauwelijks en zo kan elk strandje een privéstrandje worden.

Zeekokosnoot
Niets anders willen dan zwemmen en op het strand liggen. Dat is het effect van Source d'Argent. Probleemloos alle stiekem toch op vakantie meegebrachte sores vergeten en het leven net zo glashelder zien als het water. Zonder verveling uren kunnen staren naar de zee, die de ene keer net wel die mooie rots voor je raakt en de andere keer net niet.

Net zo lang stilzitten tot de krabbetjes weer uit het zand kruipen. En intussen aan je coco-de-mer-cocktail nippen. Niet dat daar ook maar een flintertje zeekokosnoot in zit, want a) hij is niet echt lekker en b) het is verboden van de coco-de-mer-palm te plukken. Maar alleen al de verwijzing naar de vrucht maakt nippen aan deze tropische cocktail tot een paradijselijke ervaring.

Kevin Jeanne is trots op zijn eiland en laat toeristen de stranden van La Digue zien vanaf zijn schip Keira, en brengt ze naar de beste duik- en snorkelplekken. Source d'Argent is volgens hem zeker een van de mooiste stranden. ,,En niet alleen van La Digue of van de Seychellen, maar van de hele wereld,'' zegt hij.

,,Hier op La Digue zijn de stranden het witst, de palmen het groenst en de rotsen het indrukwekkendst. Bovendien, en dat vind ik nog belangrijker, we denken hier om klimaatverandering. Er zijn maar een paar auto's op La Digue. Iedereen loopt of pakt de fiets.''
Toeristen nemen die gewoonte over. Her en der staan fietsverhuurders klaar om hun fiets met achterop een boodschappenmandje voor een paar euro per uur te verhuren.

Verveling
De hotelkamers op La Digue zijn een stuk schaarser dan op Praslin, maar de paar gelukkigen die er toch overnachten laden hun koffers in een ossenkar. De koe sjokt op zijn dooie gemak de heuvel op. Precies in het tempo van alles op La Digue: ontspannen, rustig. In datzelfde tempo bouwt Kevin ook de nieuwste attractie op La Digue, een aquarium in de openlucht. ,,Hier wil ik mensen leren over de zee. Toeristen, maar vooral ook de kinderen hier. Ze weten zo weinig van wat er leeft in de zee, terwijl ze er wel dagelijks uit eten!''

Maar na een dagje cocktails drinken en luieren gaat zelfs de schoonheid van La Digue een beetje vervelen. De cocktails worden hier met mate gedronken en als de laatste boot is vertrokken, gaan overal de deuren dicht. Nee, dan liever de wekelijkse bazaar op het grootste eiland Mahé, op het strand van Beau Vallon.

Aan de ene kant van de 'boulevard' zetten de locals iedere woensdag hun standjes neer, bij wie het Creoolse eten een fractie van de maaltijden in de restaurants kost. Kip, varken, vis of octopus in curry is er voor anderhalve euro. Aan de andere kant van de boulevard staan de souvenirverkopers. Natuurlijk alles weer met de coco-de-mer als versiering. Van sleutelhanger en koelkastmagneet tot priegelig houtsnijwerkje en schilderij.

Laatste roddels
Als de razendsnelle tropische zonsondergang voorbij is, komt de bazaar echt tot leven. De locals wisselen de laatste roddels uit, bij ieder eetkraampje staan mensen te praten. Omdat vrijwel alle Seychellers drie talen beheersen (Creools, Frans en Engels) spreken ze ze ook gerust door elkaar. Niemand die er van opkijkt als een gesprek begint met bonjour en eindigt met goodbye.

Intussen pakt een gelegenheidsbandje de instrumenten uit en begint een reggeadeuntje te spelen. Op het strand zitten her en der mensen te eten, Seychellers en toeristen door elkaar. Met plastic bestek en uit plastic bakjes, maar de curry smaakt er niet minder door. Als dan ook nog de kraam met lokaal gebrouwen toddy opengaat, kan het feest helemaal niet meer stuk. Met blote voeten in het zand de van palmbomen getapte 'wijn' drinken, terwijl het geluid van de oceaan steeds net de muziek op de achtergrond overstemt, dat is vakantie vieren in het paradijs van de mysterieuze coco-de-mer. (MARGREETH FERNHOUT)

UIT & THUIS

De Seychellen
115 eilanden in de Indische Oceaan, waarvan Mahé, Praslin en La Digue de grootste zijn. Er wonen nog geen 90.000 mensen op de archipel, waarvan eenderde in de hoofdstad Victoria woont. Vrijwel iedereen op het eiland spreekt zowel Creools als Frans en Engels. De munteenheid is rupee. De prijzen verschillen enorm, aan de straat kost een stevige maaltijd maar een euro, in een restaurant al gauw €20 tot €50. Het eiland kent nauwelijks seizoenen en is het hele jaar door goed te bezoeken.
De reis
Eerst de trein in, met NS Hispeed naar Parijs of de ICE naar Frankfurt. Vanaf Frankfurt vliegt Condor een keer per week voor rond €700 heen en weer, vanaf Parijs is een retourtje met Air Seychelles ongeveer €800. Air Seychelles vliegt van Mahé in een kwartiertje naar Praslin, de andere eilanden zijn alleen met privévluchten en boten te bereiken. Praslin-La Digue is ongeveer 20 minuten met de boot. Er zijn ook pakketreizen naar de Seychellen. Fox Vakanties biedt een 9-daagse reis aan vanaf €1529.
Het verblijf
De drie grootste eilanden hebben alle een divers aanbod van kleine guesthouses tot super de luxe hotels met honderden kamers en alles daar tussenin, van €60 tot meer dan €600.
Mahé heeft het grootste aanbod. Bij Daniella's Bungalows kost een overnachting tussen de €60 en €100. Ze liggen op een paar minuten loopafstand van Mahé's populairste strand Beau Vallon.
daniellasbungalows.com
Ook zijn er verschillende bungalows te huur op basis van logies, bijvoorbeeld de Chalets Anse Possession op Praslin (tessalablache@hotmail.com).
Zelfs op La Digue vallen de hotelkamerprijzen mee. Ook daar kun je terecht vanaf €60, bijvoorbeeld in Vanilla Guesthouse, een stukje landinwaarts vanaf de aanlegplaats. Meer informatie via vanillaguesthouse@hotmail.com
Het toerismebureau, onder andere gevestigd op de luchthaven, kan bemiddelen bij boekingen.
Visa en inentingen
De Seychellen zijn er uitermate trots op: bij hen geen tropische ziekten. Extra inentingen zijn dan ook niet nodig. Een visum wordt gratis verkregen bij de douane in Mahé.

Volledig scherm