Exclusief

Het beste van het AD

In PREMIUM vind je een selectie van onze beste verhalen. Elke dag alles van het AD lezen? Neem dan een abonnement.

Volledig scherm
PREMIUM
Eef, voorheen Eva, voorheen Berry. © Shody Careman

Van man naar vrouw en terug: Eef is eindelijk zichzelf

Na een jaar als ‘Eva’ te hebben geleefd, besloot Eef Klein Ganseij (45) dat hij zijn transitie tot vrouw niet doorzet. ,,Na veertig jaar man-zijn voelde Eva als opluchting en belasting tegelijk.”

Quote

Berry lijkt in niets op Eef; schouder­lang blond haar, diamantjes in beide oren, een fijn kettinkje

Vijfenveertig jaar geleden werd Eef geboren als Berry. Een onopvallende jongen. ,,Ik ben wel gepest, werd vaak uitgescholden voor homo. Woest werd ik daarvan, want ik viel op vrouwen. Tegelijkertijd was ik anders; huilde veel, kon niet tegen schuine grappen. En volgens mijn vader liep ik niet als een man.”
Berry was onzeker. Iemand die altijd wilde laten zien dat hij een man was. ,,Vanaf mijn achttiende had ik een serieuze vriendin, op mijn 27ste bouwde ik mijn eigen huis. Ik hou van motorracen, ik ben heel technisch. Wat dat betreft heb ik altijd gedaan wat echte mannen doen.”

Op zijn mobiel laat Eef een foto van vijf jaar geleden zien. Berry, een wat gezette veertiger. Korte donkerbruine stekels, type dertien in een dozijn. ,,Diepongelukkig. Ber was iemand die ik niet ben.” In niets lijkt de persoon op de foto op Eef; schouderlang blond haar, diamantjes in beide oren, pantalon, een fijn zilveren kettinkje. De volgende foto is van Eva. Lang, golvend blond haar, make-up, cocktailjurkje, hoge hakken. ,,Dit was tijdens een bruiloft. Als Eva droeg ik meestal een spijkerbroek en sneakers.”

Geen contractverlenging

Volledig scherm
Eef als Eva, één van de laatste foto's. © Shody Careman

Tegenwoordig heeft Eef met succes zijn eigen keukenbouwbedrijf. Een stap die hij maakte nadat zijn werkgever hem ontsloeg vanwege de op handen zijnde transitie. Bij het Kennis- en Zorgcentrum voor Genderdysforie van de VU was hij al gewaarschuwd: ’Wacht met vertellen tot je een vast contract hebt’. Maar hij wilde open kaart spelen. ,,Ik had een jaarcontract als verkoper bij een keukenbedrijf, ik deed het hartstikke goed. Toen ik vertelde dat ik transgender ben en met hormonen zou beginnen, kreeg ik meteen te horen dat mijn contract dan niet zou worden verlengd. Ik was niet eens boos. Ik begreep het wel.”

Erger vond hij de afwijzing in zijn directe omgeving. Een familielid bijvoorbeeld, dat zijn coming-out als transgender afdeed als ‘een trend uit Amerika’. Daartegenover staat zijn moeder, die hem altijd heeft geaccepteerd. Als Berry, als Eva en nu als Eef. ,,Als jij gelukkig bent, ben ik het ook, zegt ze. Mijn vader vindt het lastiger. Ik merk sowieso dat mannen moeilijker met transgenders omgaan dan vrouwen.’’

De beslissing de transitie tot vrouw in te gaan, bleek voor zijn relatie te veel. ,,Zij is niet lesbisch, zij was verliefd geworden op Berry. Ons huwelijk heeft het niet gered.”

Pittig proces

Quote

Eenmaal aan de hormonen kun je niet meer terug. Het is een onomkeer­baar proces

Voordat je als transgender aan de hormonen mag, onderga je een uitgebreid psychologisch traject bij het Kennis- en Zorgcentrum voor Genderdysforie van de VU. ,,Je levensverhaal komt vanaf de eerste herinnering op tafel. Wie ben je, hoe denk je, wat zijn je seksuele voorkeuren. Alles willen ze weten. Eenmaal aan de hormonen kun je niet meer terug. Het is een onomkeerbaar proces. Mannelijke kenmerken, zoals lichaamsbeharing, nemen af. Als Berry voelde ik me doodongelukkig als ik in de spiegel keek. Dat lichaam, die beharing, vreselijk. Ik werd alleen blij van mijn benen. Lang, slank. Mijn benen waren altijd al mijn vrouwelijkste deel.

Na drie maanden hormonen raakte ik de weg kwijt. Als Eva keek ik terug op sommige acties van Berry en dan maakten die me ineens boos. Die zelfreflectie is lastig, je kijkt terug op jezelf, maar ook op iemand die jij niet meer bent.” 

Inmiddels slikt Eef ruim een jaar hormonen. En dat blijft hij doen, ook al zet hij zijn operatie niet door. Het mannelijke geslachtsdeel blijft, tot opluchting van zijn nieuwe vriendin. Zij werd verliefd op een mannelijke vrouw, maar durfde pas een serieuze relatie aan met de vrouwelijke man Eef. Zeven tassen met vrouwenkleding bracht hij naar het goede doel.

Weer man

,,Eva is weg. Fysiek ben ik weer een man, maar hormonaal blijf ik deels vrouwelijk. Een andere vetverdeling, een cupje A dat niet meer weg trekt, zachtere trekken. Afgelopen september had ik een jaar als Eva geleefd en had ik een gesprek bij de VU. Operatie plannen, C-cup, een vaginaplastiek. Van top tot teen vrouw, dat was het idee. Maar ik merkte steeds vaker: ik ben blij met mezelf. Als ik uit de douche stapte en mijn spiegelbeeld zag, voelde ik tevredenheid. De meeste transgenders verafschuwen hun geslachtsdeel. Dat had ik niet. Ik heb een vriendin, op seksueel gebied voel ik mij goed in de mannelijke rol. Wilde ik dat wel kwijt? Twijfels.

Quote

Dit is wie ik ben. Of ik Eva mis? Geen moment

Ik heb om uitstel gevraagd. Laat ik me niet opereren, dan blijf ik altijd een soort halve man. Iets er tussenin. Maar ook: een biologische vrouw word ik nooit, met een lengte van 1.93, een mannenstem. Wil ik de rest van mijn leven aan de telefoon blijven uitleggen dat je met een vrouw spreekt? De vraag die ik mezelf stelde was: wil ik verder als mannelijke vrouw of als vrouwelijke man?”

Het werd het laatste. ,,Als Eef ben ik meer dan ooit mezelf. Hoe gelukkig ik ook was met Eva, ze kostte ook energie. Altijd op je stem letten, weten dat je overal wordt nagestaard.”

Die stap terug blijkt lastig te aanvaarden voor zijn omgeving. ,,Toen Berry in Eva veranderde, paste ik als transgender in een hokje. Nu kunnen ze me niet meer plaatsen. Bij de VU ben ik de allereerste ooit die deze stap neemt. Er zijn geen draaiboeken voor. Ik heb twee stappen naar voren gedaan en ik doe er nu eentje terug. Of eigenlijk is het een stap vooruit. Ik heb een lange weg bewandeld, en het is het waard geweest. Ik ben nu waar ik wilde zijn. Dit is wie ik ben. Of ik Eva mis? Geen moment.”