Calexico: 'Wij creëren iets uit niets'

Op het zevende studioalbum Algiers van de Amerikaanse band Calexico passeert een grote verscheidenheid aan onderwerpen de revue. 'We zijn sponzen, we nemen alles in ons op', aldus zanger en multi-instrumentalist Joey Burns.

Het eerste Calexico-album Spoke dateert van 1997. Na twee soundtracks verscheen deze maand Algiers, volgens Burns 'een donker album, maar er zijn ook upbeat momenten zoals Splitter, Puerto en No Te Vayas.' Calexico heeft al jarenlang hetzelfde doel. 'We proberen onszelf uit te blijven dagen door steeds weer op zoek te gaan naar nieuwe invloeden, muziekstijlen en onderwerpen om over te zingen en schrijven. Dát is het doel.'

Intuïtie en improvisatie zijn sleutelwoorden voor de band uit Tucson, Arizona. Burns: 'Als we een idee hebben gaan we in de studio zitten om live te improviseren. We komen nooit met een volledig uitgewerkt idee aan, het gaat om de ervaring van 'in het moment' zijn.' Inspiratie voor teksten kan overal vandaan komen. De tekst van The Vanishing Mind werd geschreven nadat drummer/pianist John Convertino een artikel las over een project in een Californische gevangenis, waar tot levenslang veroordeelde gevangenen met de ziekte van Alzheimer worden verzorgd door jongere gedetineerden met levenslang.

Alzheimer
'Die jonge gasten - gewetenloze moordenaars - krijgen zo iets van hun menselijkheid terug en leren wat het is om voor iemand anders te zorgen. Ik was ontroerd door het verhaal en kon het koppelen aan mijn eigen leven, want mijn moeder had de ziekte van Alzheimer. Ik heb gezien hoe liefdevol mijn zus haar verzorgde en prijs me gelukkig dat ik nu een liedje heb kunnen schrijven over dit onderwerp.'

Een andere inspiratiebron was de film The Tree Of Life. Convertino: 'Die film raakte me en ik wilde iets van die sfeer op het album laten terugkomen. Dat is gelukt in Para en ook in Hush, vind ik. Eigenlijk zit ik een beetje vast in de jaren '50 [die een belangrijke rol spelen in The Tree Of Life, red.]. Ik luister graag naar jazz uit die tijd; tijdens het opnemen van Algiers stond er vaak een live-cd van Miles Davis op.'

Calexico voorziet geen koerswijziging in hun aanpak. 'Op een Calexico-plaat creëren we iets uit niets', aldus Burns. 'We willen steeds weer iets doen wat we nog nooit eerder gedaan hebben.' (FaceCulture)

  1. 'Het leven is meestal ingewikkeld, en soms, heel even, wél simpel
    PREMIUM
    AD Magazine

    'Het leven is meestal ingewikkeld, en soms, heel even, wél simpel

    Huub van der Lubbe grinnikt: ,,Moet je luisteren, grappig verhaal. In december hadden we de voorlopig laatste drie avonden met De Dijk. In Paradiso, heerlijke optredens. Een paar dagen na het laatste concert fiets ik door Amsterdam en halen twee jonge meiden me in. Ze kijken naar me, lang, en dan mindert een van die meiden vaart zodat ik haar moet inhalen. Zegt ze: ‘Het was gezellig bij u in Paradiso, hoor. Ik was er zaterdagavond met vriendinnen, het was hartstikke goed. Vroeger ging ik altijd met mijn ouders, maar nu met vriendinnen. Want ik vind de sfeer bij jullie altijd zo fijn’. Wat leuk, denk ik, en dat zeg ik ook tegen haar. ‘Wat leuk dat je erbij was’.’’ Vanaf volgende maand staat Van der Lubbe weer op de bühne. Solo. De Dijk, dat komt later wel weer. Nou ja, solo, de rocker/dichter laat zich in Wat Speelt ondersteunen door Jan Robijns op piano en Jeroen van Olffen op bas. Met die voorstelling eert Van der Lubbe zijn muzikale helden. Boven een kop verse gemberthee in het restaurant van het Tropenmuseum in Amsterdam legt hij uit: ,,Helden bestaan alleen maar in je hoofd. Zodra je meer van iemand weet, is-ie al bijna geen held meer. Dan krijgt-ie ook menselijke trekken, en blijkt hij - vanzelfsprekend - ook niet altijd even goed te pruimen te zijn, net als ieder ander. Ik had heus m’n helden vroeger, Faas Wilkes, Jacques Brel, om maar twee namen te noemen. Maar dat waren allemaal mensen die ik niet kende. Koester ze vooral in je hoofd.’’