Het beste Feyenoord aller tijden: onze experts kiezen de beste elf spelers

In deze voetballoze periode is het heerlijk om te discussiëren over triviale onderwerpen als: wie is nou de beste speler ooit. Of welke spelers moeten er in het beste Nederlandse elftal ooit. En dat is precies wat Maarten Wijffels en Mikos Gouka doen. Vandaag: het beste Feyenoord ooit. Stem op het sterkste elftal en bekijk de onderbouwing van onze experts.

Poll

Welk elftal is sterker?

  • Het elftal van Maarten Wijffels is sterker. (28%)
  • Het elftal van Mikos Gouka is sterker. (72%)
10631 stemmen
Het beste Feyenoord ooit volgens Mikos Gouka.
Volledig scherm
Het beste Feyenoord ooit volgens Mikos Gouka. © AD
Het beste Feyenoord ooit volgens Maarten Wijffels.
Volledig scherm
Het beste Feyenoord ooit volgens Maarten Wijffels. © AD

De onderbouwing van Maarten Wijffels

Keeper:
Ed de Goey

Als er toch één keeper af en toe onmogelijke ballen pakte, was het wel Ed de Goey. Zoals Gordon Banks op het WK van 1970 Pelé miraculeus van scoren af hield, zo deed De Goey dat eens tegenover Willem II-spits Hans van Arum in oktober 1993. Er zijn nog beelden van op YouTube.

Rechtsback:
Ben Wijnstekers

Als rechtsback een monument bij Feyenoord. Jammer voor Ben Wijnstekers is dat hij international was in de donkere jaren 80. Toen Oranje de WK’s van 1982 en 1986 misliep en het EK’84. Uitgerekend in de Kuip speelde hij zijn laatste interland in 1985 tegen België, met die fatale late kopgoal van Georges Grün.

Ben Wijnstekers.
Volledig scherm
Ben Wijnstekers. © Cor Vos

Centrale verdediger:
Rinus Israel

Laatst keek ik voor AD Sportwereld nog eens de hele Europacup 1-finale van 1970 terug. Feyenoord tegen Celtic en wat opviel: centraal achterin speelde Rinus Israel inclusief verlenging 120 minuten zonder ook maar één overtreding! Nul keer in de fout op zijn positie in een Europese finale: De vrucht van inzicht, klasse en ervaring.

Centrale verdediger:
Ivan Nielsen

Ivan Nielsen was zo gewoon dat hij na zijn voetbalcarrière weer loodgieter werd, zijn oude vak. In Denemarken kwam dan een winnaar van de Europacup 1 uw lekkende kraan repareren. Die Cup met Grote Oren won hij overigens bij PSV, maar daarvoor bij Feyenoord was hij al een mandekker in de topcategorie. Won de dubbel in 1984.

Linksback:
Giovanni van Bronckhorst

Om Van Bronckhorst kun je niet heen in een beste Feyenoord-ooit. Maar waar zet je hem neer? De plek links op het middenveld is al vergeven, maar links achterin kan prima. Hij zou anno 2020 nog steeds een dynamische linksback zijn, passend in het huidige voetbal. Tweede keus: Ruud Heus.

Rechtshalf:
Wim Jansen

Het cement tussen de stenen in dit elftal. In die finale van 1970 viel ook Jansen bij het terugkijken op, als dynamische speler die toen al de hele as bestreek. Hoogtepuntje Jansen: in de verlenging tegen Celtic smoort hij twee keer kort na elkaar een gevaarlijke counter door met lef vooruit te verdedigen op het middenveld.

Aanvallende middenvelder:
Shinji Ono

Tussen Jansen en Van Hanegem is het dringen om de derde middenveldplek. Er zijn zoveel opties, maar mijn voetbalhart ging net na de eeuwwisseling open voor Shinji Ono en zijn fluwelen techniek. Hoe hij vrije trappen stuurde naar het hoofd van spitsen, of een balletje doodlegde en schoot met links en rechts. Waar Ono was, heerste rust.

Shinji Ono in duel met Miroslav Stevic van Fenerbahçe.
Volledig scherm
Shinji Ono in duel met Miroslav Stevic van Fenerbahçe. © anp

Linkshalf:
Willem van Hanegem

Uitleg overbodig. En dan het liefst Willem in Feyenoord-shirt met één kous omhoog tot kniehoogte en één kous slordig slobberend op zijn enkelband. Mooiste goal? Misschien wel de vrije trap tegen Tottenham Hotspur in de UEFA Cup-finale in 1974. Met effect in de hoek naast Pat Jennings.

Rechtsbuiten:
Robin van Persie

Speelde alles bij elkaar niet lang bij Feyenoord, maar het waarschijnlijk grootste talent uit de jeugdopleiding moet in dit team. De plek links voorin is voor Moulijn, maar spelen vanaf rechts met alle vrijheid om centraal uit te komen, dat kan Van Persie ook.

Spits:
Pierre van Hooijdonk

Natuurlijk is de vraag: kun je om Ove Kindvall heen? De spits die Feyenoord zijn eerste Europacup bezorgde. Veel Feyenoorders zullen zeggen: nee! Maar de laatste gewonnen Europacup, uit 2002, die draagt nóg meer het stempel van de spits van dienst, Pierre van Hooijdonk. In een kwalitatief minder team.

Linksbuiten
Coen Moulijn

Meest intrigerende beeld voor mij was een zondag in 2007: op de oude parkeerplaats bij de Kuip loopt een man een eindje op met Stein Huysegems. Ik hoor hoe de grote Coen Moulijn één van zijn vele opvolgers moed inspreekt na een zwakke wedstrijd. Wat een beeld. Alsof Frank Sinatra tegen zangeres Sieneke zegt: het komt wel goed.

Twaalfde man:
Dirk Kuyt

Bij een beste team kijk je ook naar een mix van tijdperken en generaties. Cor van der Gijp, Henke Larsson, Leen Vente, Kiprich…pfff, de keuze is reuze. Maar Kuyt blijft de aanjager van het laatste kampioenschap in 2017. De man die terugkwam uit het buitenland met een droom en die verwezenlijkte.

Trainer:
Ernst Happel

Ernst Happel. Oostenrijkse voetballer en coach. Feyenoord. 1974.
Volledig scherm
Ernst Happel. Oostenrijkse voetballer en coach. Feyenoord. 1974. © Rotterdams Dagblad

De onderbouwing van Mikos Gouka

Keeper:
Jerzy Dudek

Als vertegenwoordiger van het elftal dat in 1999 de landstitel pakte. De Pool wint op die manier de strijd van Ed de Goey, Eddy Pieters Graafland, Eddy Treijtel, Edwin Zoetebier, Brad Jones en Joop Hiele. De doelman kende na zijn tijd in Rotterdam nog een geweldige loopbaan.

Rechtsback:
Ben Wijnstekers

Een echte Feyenoorder, nog altijd dagelijks actief voor de club. De aanvallend ingestelde Wijnstekers was aanvoerder en haalde Oranje, alleen wel in een periode dat het Nederlandse voetbal even niet meer kon wedijveren met de grote voetballanden.

Centrale verdediger:
John de Wolf

Boegbeeld van de ploeg die in 1993 de titel veroverde. Vormde een angstaanjagend duo met Henk Fraser, vereffende binnen de lijnen rekeningen alsof het dagelijkse kost was. Maar kon ook opbouwen en scoren, met het hoofd. Sinds dit seizoen terug in de Kuip als rechterhand van Advocaat.

Centrale verdediger:
Rinus Israel

IJzeren Rinus, doelpuntenmaker op 6 mei 1970 in San Siro tegen Celtic in de Europa Cup-finale. De verdediger vormde een duo met Theo Laseroms. In dit elftal combineren we de legendarische duo’s uit de jaren zeventig en negentig tot één: De Wolf en Israel.

Linksback:
Giovanni van Bronckhorst

Een zelf opgeleide speler die het eerste elftal haalde, vervolgens international werd en na Feyenoord de absolute top haalde. Later terug als trainer om de landstitel in 2017 te veroveren. Een sieraad als speler en later een mooi uithangbord als trainer.

Van Bronckhorst als coach.
Volledig scherm
Van Bronckhorst als coach. © BSR Agency

Rechtshalf:
Georginio Wijnaldum

Wim Jansen. Paul Bosvelt of Georginio Wijnaldum. Zeg het maar. Wijnaldum was erg jong toen hij bij Feyenoord doorbrak. En hij vertrok zonder prijzen. Maar ook toen liet hij al zijn potentie zien. In Engeland groeide hij uit tot de wereldtop. Wat zou zijn loopbaan ooit afsluiten in de Kuip mooi zijn.

Schaduwspits:
Robin van Persie

Waar zet je Robin van Persie, misschien wel de meest getalenteerde speler die ooit doorbrak vanuit de eigen opleiding van Feyenoord. De UEFA Cup in 2002 en later nog eens terugkeren met een bekerfinale. Van Persie is er één voor de fijnproevers. Dit keer als schaduwspits.

Linkshalf:
Willem van Hanegem

Waarschijnlijk de beste speler die ooit het shirt van Feyenoord droeg. Dat de linkspoot in dit elftal staat zal helemaal niemand verbazen. Van Hanegem won de Europa Cup I en de wereldbeker, groeide uit tot een internationale topspeler en bleef altijd van zijn club houden.

Rechterspits:
Ruud Gullit

Om wereldvedette Ruud Gullit kun je ook nooit heen in dit elftal. Zette bij Feyenoord een prachtige stap na zijn vuurdoop bij Haarlem. Pakte in 1984 de dubbel met de Rotterdammers. Werd er later trainer, al bleek dat minder succes op te leveren.

Spits:
Dirk Kuyt

Zijn terugkeer vanuit Turkije in de Kuip was volgens Kuyt maar om één reden. Hij wilde prijzen pakken die hij eerder niet had gepakt. De beker en een jaar later, in 2017, de landstitel met zijn doelpunten in de slotwedstrijd tegen Heracles. Ze zijn voor de eeuwigheid.

Dirk Kuyt na de landstitel in 2017.
Volledig scherm
Dirk Kuyt na de landstitel in 2017. © Pim Ras

Linkerspits:
Coen Moulijn

Kom niet aan Coen Moulijn in Rotterdam. Ook jaren na zijn dood geniet de voormalig linkerspits nog altijd een heldenstatus in en rond de Kuip. Moulijn was geliefd bij de aanhang, vermaakte de mensen met zijn passeerbewegingen en voorzetten.

Twaalfde man:
Karim El Ahmadi

Bepalend in 2017 als middenvelder. Een speler die zelfs nu nog alle clubs in de eredivisie beter zou kunnen maken. Hij wint het als twaalfde man van Johan Cruijff, die ook bij Feyenoord schitterde, maar slechts één jaar.

Trainer:
Ernst Happel

Maarten Wijffels en Mikos Gouka.
Volledig scherm
Maarten Wijffels en Mikos Gouka. © AD