Laten we Louis van Gaal vooral vieren, al die weken lang

Volledig scherm
Sjoerd Mossou, columnist van AD Sportwereld © AD Sportwereld
Quote

Louis van Gaal is, zo bleek maar weer, een erg beroerd politicus

Terwijl de televisieploeg van de BBC verse filmbeelden zat te monteren in Hoenderloo, woensdagavond, zat ik toevallig aan dezelfde tafel te werken.

Schuin in mijn oor weerklonk steeds opnieuw de stem van Louis van Gaal, alsof het bandje op 'repeat' stond.

Stoepidkwestjun!

En daarna nog een keer:

Stoepidkwestjun!

Van alle legendarische oneliners van Louis van Gaal is dit misschien wel de mooiste - en sowieso de bondigste. Bovendien werd 'Dets a stoepidkwestjun I think' niet geboren uit ergernis of woeste drift; een zeldzaamheid in het oeuvre van Van Gaal.

Op het moment dat Louis woensdag kwam aangelopen over dat grindpad in Hoenderloo, recht in de armen van de Britse pers, was hij juist ontspannen en opgewekt. Het 'stoepidkwestjun' floepte eruit, zomaar, in een onbewaakt moment, middenin een gesprekje dat verder best ordentelijk verliep.

Louis van Gaal is, zo bleek maar weer, een erg beroerd politicus.

In zijn wereld zijn vragen er niet om soepel en achteloos te omzeilen. Vragen pak je klemvast. Je kneedt er een ijzige sneeuwbal van. En gooit ze daarna terug, hard en zonder genade.

Toen ik het boek 'O Louis' van Hugo Borst net had uitgelezen, een maand of twee geleden, bekroop me even het gevoel dat het fenomeen Louis van Gaal nu definitief was uitgediept, in al zijn facetten.

Dat alles over Aloysius Paulus Maria van Gaal nu wel gezegd en geschreven was. Dat het wonderlijke karakter tot op de bodem was ontleed en beschouwd.

Maar dat is dus niet zo.

Louis van Gaal is als fenomeen onophoudelijk in beweging. Hoe vaak je ook verpletterd wordt door zijn volstrekte onaangepastheid, er is altijd weer een nieuw inzicht, en altijd is vandaag ietsje meeslepender dan gisteren.

Je zou aan 'O Louis' tot in de lengte der jaren nieuwe hoofdstukken kunnen toevoegen.

Louis is nog maar een maand of twee onder ons, in Hoenderloo en Noordwijk en Rio de Janeiro. Ik weet niet of u zich dat al beseft, maar de meest fascinerende periode uit de loopbaan van Louis van Gaal is deze week definitief aangebroken. Dat tijdperk duurt maar een handvol weken - en abrupt zal het straks opeens voorbij zijn.

Maak uw stoelriemen vast. Zorg dat u er geen seconde van mist.

Hij zal er elke dag zijn, of u dat nu wilt of niet. U zult Louis van Gaal zien tieren en brullen. U zult hem gekke en geniale dingen horen zeggen. Hij zal tot u spreken in weergaloos steenkolen-Engels, want de Engelse pers krijgt u er de komende tijd gratis bij.

U zult hem horen vertellen in de derde persoon, want dat doet Louis van Gaal vaak.

('Meerdere clubs zijn geïnteresseerd in Louis van Gaal', aldus Louis van Gaal deze week.)

Ik stel voor om hem te vieren, al die weken lang. Louis wekt soms weerzin op, dat begrijp ik ook wel, maar zet uw vreugdeloze afkeer nu eindelijk eens opzij. Wees blij met een uniek karakter zoals hij. Laat uw leven kleuren door zijn brille en zijn fratsen.

Of dat WK in Brazilië nu glorieus wordt of rampzalig, dit is het eerste eindtoernooi aller tijden waarvan je op voorhand weet dat het onvergetelijk wordt. Dat 'Stoepidkwestjun!' zal slechts het begin markeren. Er staat ons nog oneindig veel onbetaalbaars te wachten.

Als straks met Guus Hiddink alles weer alledaags wordt, en immer politiek correct, zult u Louis van Gaal nog vreselijk gaan missen.