Slordig FC Twente vlak voor tijd toch langs RKC

FC Twente is bezig aan zo’n seizoen, waarin de ploeg zelfs wint in Waalwijk. Dat was de Enschedeërs in tien jaar niet gelukt. Op de een of andere manier is het kleine stadion van RKC vaak een spookhuis, maar vanavond voelde de ploeg zich na een lastig begin prima thuis op de Brabantse grond. Twente besliste de wedstrijd uiteindelijk in de 90ste minuut en de maker was de man die in eerste instantie op de bank moest beginnen: Dimitrios Limnios. Weer een invaller dus die het verschil maakte.

Dat het pas zo laat werd beslist was misschien wel het meest bijzondere aan de avond. FC Twente - waar Joshua Brenet en Virgil Misidjan een basisplaats hadden ten koste van Giovanni Troupée en Dimitrios Limnios - deed zichzelf zwaar tekort door de wedstrijd niet in een vroegtijdig stadium in het slot te gooien. De ploeg die doorgaans grote moeite heeft kansen te creëren, kreeg ze nu zelfs in overvloed. De één was nog mooier dan de andere. Het missen van die mogelijkheden brak de ploegt bijna nog op, maar aan het eind van de rit kreeg FC Twente waar het recht op had.

FC Twente kende in Waalwijk een moeizaam begin en al na een paar minuten moest doelman Lars Unnerstall z’n kwaliteiten aanspreken bij een kopbal van Kramer. De ommekeer in de eerste helft volgende na de onverwachte voorsprong van de Enschedeërs in de 23ste minuut. Virgil Misidjan kreeg de bal na een rappe uitval iets over de middellijn aangespeeld en behield tijdens zijn spurt de rust en het overzicht om Ricky van Wolfswinkel op het juiste moment aan te spelen. Met een droge knal in de korte hoek schoot de spits zijn twaalfde treffer van het seizoen binnen: 0-1.

Vanaf dat moment kreeg FC Twente de regie in handen. RKC gaf opeens alle ruimte weg en daar hadden de bezoekers van moeten profiteren. De energieke en balvaste Brenet schoot over na een uitstekende aanval die hij zelf had opgezet en vlak voor rust kreeg Misidjan - op aangeven van Daan Rots - de bal voor een lege goal niet in het doel.

Over kansen gesproken: de tweede helft was nog maar net begonnen of diezelfde Misidjan kreeg na goed werk van Rots en Michel Vlap opnieuw een dot van een mogelijkheid, maar ook deze was niet aan hem besteed. Een paar minuten later kon Rots alleen op doelman Etienne Vaessen af maar ook de aanvaller, die al zestien duels op een doelpunt wacht, strandde van dichtbij.

Dat het onmachtige RKC na 74 minuten zomaar op 1-1 stond, was bijna een mirakel. Dat was de treffer trouwens ook. De tot aan dat moment vrijwel onzichtbare Odgaard schoot de bal vanaf de zijlijn pardoes over de totaal verraste Unnerstall heen. Een goal die letterlijk en figuurlijk uit de lucht kwam vallen. Een minuut voor tijd volgde alsnog de gerechtigheid toen invaller Limnios de bal van dichtbij binnenkopte: 1-2.