Volledig scherm
© ANP Pro Shots

'Tegen Cocu kon ik geen nee meer zeggen'

Ooit ging Andrés Guardado tijdens de Copa América naar bed met het idee dat hij speler van PSV zou worden. De volgende ochtend was hij ineens verkocht aan Deportivo La Coruña. Zeven jaar later speelt hij toch in Eindhoven. De huurling van Valencia wil een jong elftal naar de titel leiden. ,,Bij Valencia verwachtten ze dat ik een Roberto Carlos zou zijn. Hier word ik weer benut op mijn kwaliteiten'', zegt de Mexicaan die vanavond met PSV op bezoek is bij FC Dordrecht.

Volledig scherm
© reuters
Volledig scherm
© epa
Volledig scherm
© epa
Volledig scherm
© epa
Volledig scherm
© anp

Een halfjaar na het stoppen van Ji-sung Park heeft PSV opnieuw een speler met meer dan 100 interlands als rolmodel en leider. Alleen is Andrés Guardado (28) een stuk jonger en veel extroverter dan de Koreaan. ,,In de kleedkamer zeggen de andere spelers wel eens: doe wat rustiger tegen de scheidsrechter'' , zegt Guardado lachend. ,,Ik ben impulsief, open, laat merken wat ik vind. Dat heeft Phillip Cocu ook van me gevraagd.'' Maar hij kan iedereen geruststellen. ,,Ik ben niet dom. In mijn hele carrière heb ik pas één keer rood gekregen. En de tweede gele kaart toen was voor verkeerd ingooien.''

Memphis Depay, Jetro Willems, Adam Maher. Of de kroonprinsjes van PSV een goede aan hem hebben is niet eens een vraag. Guardado kan ze uit eigen ervaring alles vertellen. Hij was pas 20 toen hij huis en haard verliet voor een buitenlandse topcompetitie. Hij weet welke gekte er losbreekt als je op je 19de basisspeler bent van een voetbalmaf land dat verrast tijdens een WK. En toen hij in Spanje van Deportivo La Coruña naar Valencia ging, nam hij voor een miljoen dollar aan sponsorcontracten mee. Guardado is in zijn vaderland een icoon, het gezicht van frisdrankmerken tot aan deodorant en hondenvoer.

Nu speelt hij in de Eredivisie. Met 111 interlands in zijn bagage. En woont hij met mevrouw Guardado (ook Mexicaans) in Knegsel, het dorp waar bondscoach Kees Rijvers in 1983 nietsvermoedend kaartte bij de buren terwijl Spanje met 12-1 van Malta won. ,,Knegsel is geen Guadalajara, waar ik ben opgegroeid. Daar wonen acht miljoen mensen'', zegt Guardado met gevoel voor understatement. ,,Maar ondanks de enorme verandering vinden we het hier prima. Mijn vrouw is ruim vijf maanden zwanger van ons eerste kind. De rust is welkom. Wat wel wennen blijft: vorige week gingen we uit eten in Eindhoven met vrienden die over waren uit Mexico. Liepen we om half negen het restaurant uit, was er niemand meer op straat. Mijn vrienden konden het niet geloven.''

Eigenlijk zou je eerste Europese club in 2007 PSV worden.
,,Klopt. Ik speelde met Mexico de Copa América, in Venezuela. Het was bijna rond, ik kreeg zelfs al mails toegestuurd met foto's van waar ik in Eindhoven zou kunnen wonen. Die avond ging ik in Venezuela naar bed met het idee dat ik speler van PSV zou zijn. De volgende ochtend belde m'n zaakwaarnemer: er is nieuws, je bent verkocht aan Deportivo La Coruña in Spanje. Ik zei: het was toch PSV? Nee, zei hij, vannacht heeft Deportivo een miljoen meer geboden dan PSV en daarom heeft Atlas je aan hen verkocht. Ze hebben het gedaan zonder ons te raadplegen.''

Dus er werd voor je besloten?
,,Ja, en nog steeds gebeurt dat in Mexico. Er wordt veel gemanipuleerd, de clubeigenaren bepalen wat er met de voetballers gebeurt. Niet dat ik er spijt van heb, Deportivo was ook een mooie club, voor mij was het een prachtige kans.

,,De clubeigenaren bepalen zelfs wie de bondscoach is. Maar het is ook een beetje de schuld van onszelf, van de spelers. Als we ons meer zouden verenigen, een soort vakbond zouden oprichten, dan zouden we dingen kunnen veranderen. Maar die eenheid bestaat niet in Mexico. Terwijl spelers toch de 'materia prima' zijn, de basis van het voetbal. We zouden meer moeten doen om te laten zien dat we niet alleen handelswaar zijn.''

Hier in Nederland vragen we ons af waarom een man met meer dan 100 interlands en 3 WK-deelnames geen basisplaats had bij Valencia.
,,Dat antwoord kan ik jullie niet geven. Ik heb er alles voor gedaan. Ze maakten een linksback van me, al ben ik dat niet echt, daar kreeg ik last van. Ik was vijf jaar lang een goede middenvelder bij Deportivo, maar nu verwachtten ze van me dat ik een Roberto Carlos zou zijn. Ze lieten me concurreren met Juan Bernat, een groot jong talent en nu linksback bij Bayern München. Het vertrouwen was er nooit echt, de continuïteit ook niet. Ik had vier trainers in anderhalf jaar, er was geen stabiliteit in de club. Maar je leert wel heel veel van zo'n periode. Mede daardoor ben ik óók gegroeid als voetballer.''

En toen kwam PSV weer.
,,In het begin wilde ik niet. Ik wachtte op een club in een grote competitie. De Bundesliga was me goed bevallen. In het halfjaar voor het WK had ik me aan Bayer Leverkusen laten verhuren. En anders zou ik gewoon bij Valencia blijven en het daar opnieuw proberen. Na twee dagen belde m'n manager opnieuw: Cocu wil met je praten. Ik dacht: waarom?''

,,Phillip deed het goed. Hij legde me alles uit, dat hij een goede, maar wel heel jonge selectie had, dat hij mij kende en me nodig had. Hij vertelde dat hij kampioen wilde worden, maar dat een schakel als ik nog ontbrak.

,,Ik beschouw Phillip niet alleen als trainer, maar vooral als een voetballer die ongelooflijk veel heeft bereikt. Die aanvoerder was van Barcelona, en ik dacht, als iemand als hij zoveel vertrouwen in me uitspreekt, waarom zou ik het dan niet wagen? Ik wilde me gewaardeerd voelen, belangrijk, en hij bood me dat aan. Toen kon ik geen nee meer zeggen.''


Lees het hele artikel digitaal.