,,Vergelijk Nederland in de jaren 80 met nu", zegt politicologe en juriste Machteld Zee, die promoveerde op een onderzoek naar shariarechtbanken. ,,Dan zie je de toegenomen invloed van de islam overal. Vanuit Saoedi-Arabië en andere landen is de wereld overspoeld door duizenden imams, lesboeken, moskeeën en enorm veel geld."

In nog geen 150 pagina's schetst Machteld Zee (32) de achtergronden van het moslimfundamentalisme, dat ook in westerse landen wortel schiet. Heilige Identiteiten: op weg naar een shariastaat? is een analyse van de problemen van de multiculturele samenleving.

U stelt dat conservatieve moslims hun geloofsgenoten willen overhalen om de sharia, de islamitische wet, te omarmen. Die fundamentalisten zouden worden geholpen door 'nuttige ongelovigen': niet-islamitische intellectuelen, politici en opiniemakers die moslims niet voor het hoofd willen stoten.
,,Ja, leidende multiculturalisten menen letterlijk dat moslims gevrijwaard moeten blijven van kritiek omdat zij daarvan psychologische schade zouden ondervinden. Weliswaar vinden ook veel islamieten dit een idioot standpunt, maar andere moslims gebruiken het om hun critici uit te maken voor 'islamofoob' of 'racist'."

U stond zelf, zoals u zegt, 'links in D66' toen u met uw onderzoek naar shariarechtbanken in Engeland begon. Nu waarschuwt u voor een gebrek aan kennis van en weerstand tegen de oprukkende radicale islam.
,,Ik ontdekte een compleet rechtssysteem - veel gesystematiseerder dan ik had verwacht - dat in strijd is met onze seculiere wetgeving. Veel moslimvrouwen zitten vast in een religieus huwelijk omdat hun omgeving een scheiding voor de staat niet voldoende vindt. Voor deze moslims is het shariahuwelijk veel belangrijker. Die vrouwen moeten aan een shariarechter of een imam vragen hun huwelijk te ontbinden, bijvoorbeeld omdat hun man hen mishandelt. Ook Nederlandse moslima's reizen naar die rechtbanken in Engeland. Dat is een parallelle samenleving. Ik verzet me daartegen omdat die praktijk indruist tegen de rechten van vrouwen."

U analyseert de activiteiten van de Moslimbroederschap. Die politiek-religieuze beweging is uit op 'werelddominantie', gesteund met veel geld uit fundamentalistische kringen. De shariaraden zijn deel van dat project, schrijft u.
,,Daarom is het zo belangrijk dat wij er kennis van nemen. De auteurs die ik bestudeerde stonden meest welwillend tegenover die shariaraden. Maar wat bleek? Geen van hen was ooit bij zo'n zitting geweest. Ja, dan weet je dus niet wat zich daar afspeelt. Nu vragen ze mij: 'Vertel eens'. Vrouwen worden door die rechters aangeraden polygamie te accepteren en bij huiselijk geweld geen aangifte te doen, kinderen worden aan een gewelddadige vader toegewezen. Ik heb wel de indruk dat, nu dit bekend is, het debat kantelt. Ik hoor de voorstanders van shariarechtbanken nauwelijks meer."