Volledig scherm
PREMIUM
© Marco de Swart

Amerika, het gidsland

ColumnHanina Ajarai schrijft wekelijks over wat haar bezighoudt.

Quote

Er raken op dit moment levens verscheurd vanwege een presidenti­eel decreet

Ik wilde hier eigenlijk gezellig keuvelen over dat artikel laatst waarin sociaal pedagoog Gitty Feddema ons van gesubsidieerde kinderverwaarlozing beschuldigde. En over die vijf geweldige oma's die hun beste opvoedtips in de krant uit de doeken deden. Wat mevrouw Aalders zei over kinderen die nog niet zindelijk zijn als ze al bijna naar de basisschool gaan: ai, betrapt! Gelukkig was ik precies dat weekend begonnen met zindelijkheidstraining, dus weg schuldgevoel.    

En ik wilde eigenlijk vertellen over de opvoedtips die ik van mijn moeder krijg. Zij baalt dat mijn zoon en dochter geen snoep mogen, want waar moet ze haar kleinkinderen anders mee paaien? Als ik er niet ben, lapt ze mijn regels aan haar laars. ,,Als ik hen blij wil maken met een lolly af en toe, dan doe ik dat. Wat jij in je eigen huis doet, mag je zelf weten maar als ze bij oma op bezoek zijn, gelden mijn regels." 

En het avondetengehannes met mijn kinderen kan ze alleen maar hoofdschuddend aanzien. ,,Laat ze toch, als ze hun bord niet leegeten, is dat echt geen ramp." En altijd haalt ze dan het voorbeeld aan van haar eigen kinderen van wie er een paar moeilijke eters waren. ,,Je broer, die leefde alleen op boterhammen met kaas. Wilde bijna nooit mee-eten met de pot. En kijk nu eens wat een sterke, gezonde jongeman hij is."  

Maar hoe kan ik het over zoiets futiels hebben als het gidsland van de wereld, de Verenigde Staten, bezig is mensenrechten te schenden? Mensen toegang tot het land weigert omdat ze toevallig ooit in Jemen of Irak zijn geboren. En omdat ze moslim zijn. 

Er raken op dit moment levens verscheurd vanwege een presidentieel decreet. En niet zomaar een president, nee, dit is de leider van de vrije wereld. Niet Erdogan, die immers ook democratisch is verkozen maar nu onmiskenbaar de laatste stappen zet op weg naar een autocratisch Turkije. Nee, het gebeurt gewoon in het Westen dit keer. Wat een vreemde gewaarwording. Het is tijd om te accepteren dat niets in het leven zeker is. 
 
Wat hoop ik toch dat Nederland zijn verstand niet verliest, zoals Turkije is overkomen en zoals dat nu gaande is in Amerika. Ik hoop dat we elkaar in Nederland hoogstens (en alleen figuurlijk!) in de haren vliegen over het vraagstuk of kinderen naar de crèche brengen nou een vorm van gesubsidieerde kinderverwaarlozing is of niet. En moge het probleem van Amsterdamse ouders die hun kinderen noodgedwongen moeten baren in Amstelveen, nog heel lang het nieuws domineren bij gebrek aan een groter probleem. 

Laat Nederland alsjeblieft nooit het toneel worden van een aanslag op een moskee, kerk, synagoge, school, station, winkelcentrum, homobar of politicus. Laat de liefde het alsjeblieft winnen van de haat.

Algemeen Dagblad gebruikt je persoonsgegevens om deze reactie te kunnen plaatsen. Meer informatie vind je in ons privacy statement