Australisch bedrijf bezit privégesprekken duizenden Nederlanders

Het Australische technologiebedrijf Appen heeft de privécommunicatie van duizenden Nederlanders in handen. Het gaat om telefoon- en chatgesprekken uit 2010 en 2011, meldt de Volkskrant. Volgens telecomdeskundigen kan het niet anders dan dat de communicatie is afgetapt door de Britse inlichtingendienst GCHQ en is doorgegeven.

De krant kreeg de informatie van een Nederlandse die in 2011 vanuit Groot-Brittannië voor Appen werkte. 

De vrouw hoorde in fragmenten Nederlanders met elkaar bellen en chatten. Het ging volgens haar verrassend vaak om taxichauffeurs in Den Haag. In een van die fragmenten herkende ze de stem van haar ex-vriend die bij zijn nieuwe vriendin een voicemail insprak, aldus de krant. Het ging om een bericht van een paar weken daarvoor. 

Vodafone, de provider van de ex-vriend, laat weten nooit samengewerkt te hebben met Appen. 

Veiligheidsdienst
Volgens telecomexpert René Pluijmers van het Nationaal Forensisch Onderzoeksbureau zou het bedrijf de gegevens wel eens via de Britse veiligheidsdienst gekregen kunnen hebben.

,,De Britse dienst GCHQ tapt tientallen glasvezelkabels die ook uit Nederland komen en heeft sinds 1981 ervaring met spraakherkenning. Zij hebben een belang om gesprekken en data geautomatiseerd te identificeren. Aan Appen kunnen ze getapte gesprekken geven om de software te verbeteren die dit kan."

Appen wil niet reageren op de vraag of het bedrijf samenwerkt met de geheime dienst.

  1. Tandenborstels van bamboe en ijsjes zonder verpakking: hoe Unilever het plastic monster aanpakt
    PREMIUM

    Tandenbor­stels van bamboe en ijsjes zonder verpakking: hoe Unilever het plastic monster aanpakt

    Waterijsjes ‘naakt’ in een kartonnen doos, tandenborstels niet langer van kunststof maar van bamboe of het schrappen van de bekende gele icetea-stamper van Lipton. Het zijn een paar voorbeelden van Unilever-merken die proberen het plastic verpakkingsmateriaal terug te dringen of helemaal te verbannen. ‘Maar het moet niet te ingewikkeld worden, dat accepteert de consument niet.’