Volledig scherm
PREMIUM
© Marco de Swart

Doe gewoon normaal

ColumnHanina Ajarai schrijft wekelijks over wat haar bezighoudt.

Quote

Het voelde urgent: ik moet iets doen!

Daar ging ik dan, afgelopen dinsdag, de straat op om te vechten voor mijn land. Ik had de dag ervoor net als iedereen de brief van Mark Rutte gelezen. Onze premier raakte me diep met zijn woorden, want verdorie we zijn inderdaad een ontzettend gaaf land! We moeten samenwerken om het nóg beter te maken, droeg hij alle Nederlanders op.

Ik las de brief zo vaak achter elkaar dat het leek alsof hij mij persoonlijk aansprak. Het voelde urgent: ik moet iets doen! Dus meteen de volgende dag, nadat ik mijn kind op school had afgezet, ging ik aan de slag. Een lange tijd gebeurde er niets. Mensen fietsten mij voorbij op weg naar hun werk. Een oma liep de supermarkt in om boodschappen te doen. Een man in pak parkeerde zijn auto langzaam maar netjes het parkeervak in.

Iedereen deed, kortom, normaal. Halverwege de middag kreeg ik pas mijn eerste kans om het land beter te maken en onze waarden actief te verdedigen. Een man van middelbare leeftijd, hij was al grijzend, stond in een portiek te urineren. Ik voelde de adrenaline direct stromen. De woorden van Rutte, die nog resoneerden in mijn hoofd, gaven mij de moed om te roepen: ,,Hey meneer, dat is toch niet normaal!" Hij draaide zich om, woest. ,,Wie denk je wel niet dat je bent", schreeuwde hij, terwijl hij aanstalten maakte om mijn kant op te komen. Hij voegde er nog wat scheldwoorden aan toe, maar ik bleef niet lang genoeg staan om te horen welke.