Volledig scherm
Marijn (boven) en Geeske (onder) in de auto waarmee ze de ruim 12.500 duizend kilometer aflegden © AD | Bonne Kerstens

Gehaald! Oranje Trophy komt na lange tocht aan in Rio

Onder luid getoeter en natuurlijk compleet uitgedost in het Oranje is vandaag de Oranje Trophy aangekomen bij de Olympische Spelen in Rio de Janeiro. De 13 auto's, bemand door zo'n 30 avonturiers, legden in zes weken ruim 12.500 duizend kilometer af, reden door acht landen en trotseerden temperaturen variërend van -20 tot +40 graden. De teams waren deze editie erg gevarieerd. Van een accountant en zijn cliënt, tot een complete Groningse familie met vijf volwassen kinderen.

Volledig scherm
Een deel van de familie van Berckel achterin het volkswagenbusje © AD | Bonne Kerstens

De ontvangst van de auto's, op de boulevard van Copacabana, werd vrijdagmiddag enigszins overstemd door de grote protesten tegen de regering van de Braziliaanse interim-president Michel Temer, maar het mocht de pret niet drukken. In elke auto zaten blije gezichten.

Enige navraag leerde wel dat iedereen toch ook wel opgelucht was dat de reis er op zat. ,,Maar, oh wat was het mooi", vertelt tropenarts Marijn van Berckel (29). Ze maakte de tocht samen met goede vriendin en verpleegkundige Geeske Duyzings. Ook haar ouders en drie broers en zusje reden met zijn zessen mee in een knaloranje volkswagenbusje.

Ook aanwezig in de stoet: palletondernemer Frank van der Pol  en zijn accountant Jacques Tempelaars uit Brabant. De twee heren komen voldaan aan in Rio na de flinke tocht. Waar ze nu het meest naar uitkijken? ,,De volleybaldames!"

Pech
Marijn en Geeske, die de reis aflegden als 'The Driving Docters Siilo' hebben onderweg wel wat pech te verduren gekregen. ,,Het meeste van alle auto's. Het dak is naar beneden gekomen, de motor is oververhit geraakt en we hebben midden in de amazone kilometers lang met de verwarming aan gereden." Maar eind goed, al goed: de twee blijken naast handig in de medische wereld, ook vrij kundig als het gaat om auto's op een inventieve manier repareren. ,,We reden op een gegeven moment over een flinke steen waardoor er een gat in de tank zat. Maar met wat kauwgom en een spanband hebben we de boel weer aan elkaar geplakt waardoor we weer door konden". 

Ruim 12.000 kilometer met elkaar in de auto, raak je dan niet uitgepraat? ,,Nee", lachen ze allebei. ,,We hadden het ook gewoon heel druk. Er moest gepraat worden, muziek uitgezocht, reisverhalen bijgehouden, kilometerstanden moesten worden bijgehouden, en natuurlijk de route."

Zika
Naast het verlenen van medische zorg voor de andere reizigers (zo werd een van hen door een neusbeer gebeten) hebben Marijn en Geeske zich ook ingezet tegen het Zika-virus en hebben ze onderweg voorbijgangers die medische zorg nodig hadden, geholpen. ,,Tijdens een stop hebben we nog een gebroken arm van een klein jongetje gezet, zodat hij veilig naar het ziekenhuis kon, en we hebben een kindje van een jaar of 1 met brandwonden verzorgd."

Het Zika-virus is volgens het duo nog niet echt bekend bij de lokale bevolking. ,,Veel mensen hadden wel gehoord van Zika, maar zelfs lokale artsen wisten soms niet dat het ook seksueel overdraagbaar is, en niet alleen via muggen. We hebben genoeg deet en condooms meegegeven, en geprobeerd om zo veel mogelijk ziekenhuizen te bezoeken om voorlichting te geven. 

Koppeling
Ook het Groningse gezin van Marijn kwam niet ongeschonden door de reis. De koppeling van het busje, waar ze met zijn zessen in zaten, begaf het halverwege de reis. En omdat er in heel Zuid-Amerika geen passende koppeling te krijgen was, is er iemand vanuit Nederland met de koppeling naar de Orange Trophy gevlogen zodat de tocht kon worden voortgezet. ,,Het was uiteindelijk de goedkoopste optie om de auto te laten doorrijden".