Gerard en Lydi Schregardus zijn via hun dochter besmet geraakt met het verrereizenvirus.
Volledig scherm
PREMIUM
Gerard en Lydi Schregardus zijn via hun dochter besmet geraakt met het verrereizenvirus. © Koen Verheijden

Grijs op wereldreis

rugzakreizigersVerre landen ontdekken met een rugzak om, dat kan ook als je op leeftijd bent. Steeds meer 65-plussers zoeken het avontuur. Lydi (70), Gerard (71) en Jane (75) bijvoorbeeld. 'Ik maak mijn leven weer spannend.'

Quote

Wij redden ons wel in ons honky tonky Spaans

Lydi Schregardus
Lydi en Gerard bereiden zich voor op hun volgende backpackreis.
Volledig scherm
Lydi en Gerard bereiden zich voor op hun volgende backpackreis. © Koen Verheijden

,,Op mijn vijftigste vroeg een oudere vriendin me om mee te gaan op trektocht door Thailand. Dat was mijn eerste verre reis. Ik dacht: ben ik niet te oud?", zegt de 75-jarige Jane Frieser uit Hillegom. ,,De rest van het reisgezelschap was beduidend jonger."

,,Je moet inschikkelijk zijn om primitief te kunnen reizen. Zolang ik een bed heb, vind ik alles prima. Als het moet overnacht ik in smerige hokjes, bij de bevolking thuis of in een hutje in de natuur. Als mijn kleren niet stinken, beschouw ik ze als schoon. Ik piep niet als er geen warm water is. Dat hoort erbij, heb ik geleerd. Wie in luxe reist, leert voor mijn gevoel een land niet kennen", zegt Jane.

,,Ik maak sinds mijn vijftigste elk jaar een grote reis door Azië, Afrika of Zuid-Amerika. Ik heb een bucket list afgewerkt. Ik wil me blijven verwonderen. Dankzij deze ervaringen sla ik nieuwe piketpaaltjes in mijn leven. Ik creëer nieuwe herinneringen die maken dat de tijd minder snel lijkt te verstrijken. Als ik terugkijk op de laatste jaren vol reizen, zie ik geen eindeloze grijze vlakte meer, maar een spannende periode vol pieken."

Een van haar eerste tochten voerde Jane naar Indonesië, waar zij als kind woonde. ,,Het raakte me toen ik bij mijn oude school in Bandung stond. Ik dacht: waar zijn die 67 jaren gebleven? In Nederland heb ik me altijd anders dan de rest gevoeld. Pas daar begreep ik wie ik ben en kon ik voor het eerst toegeven: Maar ik bén ook anders, ik kom uit een andere cultuur. Ik weet waar mijn échte thuis is. Dat bood mij rust."

,,Op reis leer ik mijn angsten te overwinnen. Zo heb ik vreselijke hoogtevrees. Toch heb ik de steile rotswanden beklommen van Organ Pipes in het Nieuw-Zeelandse Dunedin. Het uitzicht was zo grandioos, dat gaf mij een triomfantelijk gevoel. Yes! Dat heb ik toch maar gedaan. Mijn kuiten trilden evengoed, omdat ik zo bang was. En toen moest ik naar beneden. Héél eng.

,,Die onzekerheid overwinnen, bracht een ommekeer. Op mijn leeftijd heeft het mijn leven veranderd. Maar ik heb op mijn reizen ook gemerkt dat jongeren zwaar teleurgesteld zijn dat er zo veel oudjes in de groep zitten. Dat er meer ouderen reizen, is wel duidelijk geworden in de afgelopen twintig jaar."