Volledig scherm
© Frank Uijlenbroek

Hockeysters voegen daad bij het woord met plaatsing voor halve finale

Het Nederlands hockeyelftal liet zich niet verrassen door rivaal Engeland. Na de 2-0-zege staat de ploeg in de halve finale van het WK, zaterdag tegen Australië. Het lijkt een voorschot op goud.

Door Rik Spekenbrink

Het Nederlands hockeyteam mag afgelopen jaren dan een stuk of duizend interlands aan ervaring hebben ingeboet, het doet deze weken bij het WK in Londen weinig af aan het zelfvertrouwen en de praatjes. Oranje weet dat het de grote favoriet is om de titel te prolongeren en draagt die rol met verve. Op het arrogante af, vinden ze bij de concurrentie. Een interview van captain Carlien Dirkse van den Heuvel op de website hockey.nl werd door een Engelse journalist in de vertaalmachine van Google gegooid en via via richting het Engelse team gestuurd. Dirkse sprak aan de vooravond van de kwartfinale van Engels 'kip zonder kop-hockey' (headless chicken) en zei niet onder de indruk te zijn van het team. Het had als motivatiebrandstof kunnen dienen voor de tegenstander. Engeland, en ook Argentinië, stegen in het recente verleden boven zichzelf uit als ze oranje rokjes tegenover zich zagen.

Maar Dirkse van den Heuvel had wel een punt, dit Engeland speelt niet meer als de olympisch kampioen. De ploeg had nog geen indruk gemaakt op het WK en deed dat nu evenmin. Het team komt simpelweg kwaliteit tekort om de stunts van de onderlinge finales uit 2015 (EK) en 2016 (Olympische Spelen) een vervolg te geven. Een uitverkocht stadion, opgehitst door een overenthousiaste dj konden het verschil ook niet maken.

Dertien tegen elf

Nederland was vanaf de eerste minuut de baas. Het zette vol druk, iedere Engelse bal werd direct besprongen door twee speelsters van Oranje. De eerste kansen gingen er nog niet in, de eerste strafcorner spatte op de lat, maar nog binnen het kwartier was het raak. Marloes Keetels onderschepte, Xan de Waard vond Lidewij Welten, die keepster Maddie Hinch passeerde. Een aanval uit het boekje en zoals bondscoach Alyson Annan het graag ziet, iedere bal móet naar voren worden gespeeld. Uit de intense manier waarop Welten en Co. de goal vierden bleek overigens dat dit een andere wedstrijd was dan de drie oefenpotjes die poulewedstrijden heetten.

Niets wees erop dat Oranje net als in 2015 en 2016 een voorsprong weg zou geven. Het leek af en toe met dertien tegen elf te spelen, zo vaak stond er iemand vrij. Engeland kwam in de eerste helft niet verder dan een rollertje, dat doelvrouwe Anne Veenendaal naast zag gaan.

Volledig scherm
© EPA

Dat Oranje na een paar minuten rust alweer klaar stond voor de tweede helft tekende de gretigheid. De snelle 2-0 van Laurien Leurink lag er binnen de minuut in. Weer slordig Engels balverlies, opnieuw dodelijk effectief afgestraft door uitblinkster Lidewij Welten en Frederique Matla.

Engeland kon het niet belopen, het uitverkochte Lee Valley Hockey Centre viel langzaam stil. Ook keepster Josine Koning - Annan koos tegen haar eigen afspraak in toch niet voor één goalie - hoefde niet één bal te stoppen.

Ingetogen

Na het laatste fluitsignaal vierde Oranje de zege relatief ingetogen. Engeland was slechts een horde op weg naar de eindstreep. Nederland ligt op koers om de wereldtitel te prolongeren. Sterker, dat mag met eerst Australië in de halve eindstrijd en dan in de eventuele finale eventueel Spanje of Ierland geen probleem meer zijn. Duitsland en Argentinië lieten zich in de kwartfinales verrassen en onderstrepen de kwetsbare status van het huidige vrouwenhockey, met nog maar één topnatie over.

Oranje heeft daar uiteraard geen schuld en geen boodschap aan. Het heeft de zaken op orde. Het wegvallen van iconen als Maartje Paumen, Naomi van As, Ellen Hoog en Joyce Sombroek doet geen pijn. De Hollandse vijver van talenten is enorm. De op het laatste moment opgeroepen Sanne Koolen, debutante op een groot toernooi, speelt moeiteloos mee.

Alles minder dan goud op zondag zal voelen als een nederlaag. Ook wat dat betreft is er weinig veranderd.