Volledig scherm
Hulpdiensten ontfermen zich over de slachtoffers bij het Bataclantheater in Parijs © AP

'Ik verschool me onder de lijken in de concertzaal'

De ochtend na de aanslagen in Parijs komen verhalen van slachtoffers naar buiten. Nederlanders in Parijs verschansten zich in hun huizen en hotels, terwijl buiten de hel is losgebrak. ,,Ze bleven schieten. Ze bleven maar schieten."

Volledig scherm
© ap
Volledig scherm
© ap

Dexter Sillem kan nog niet geloven dat het concert waar hij voor naar Parijs ging, zo kon eindigen. De 28-jarige Rotterdammer verschool zich onder de lichamen van dode mensen, toen de schutters het optreden van Eagles of Death Metal in Parijs op zo'n vreselijke wijze verstoorden.

,,Het was net gezellig toen er ineens luide klappen klonken. Toen zag ik die mannen. Drie, vier, in het zwart gekleed. Donker haar hadden ze, ik kan niet precies vertellen hoe ze eruit zagen,'' vertelt hij enige tijd na de aanslag.

Bloedbad
Maar hij weet wel wat voor bloedbad werd aangericht. Zag mensen vallen. Kon niet wegkomen. ,,Ik bleef onder ze liggen, verschuilde me.''

Tot het stil werd.,,Toen ik een tijdje niks hoorde, ben ik weggegaan. De drie vrienden met wie ik hier was, raakte ik kwijt.'' Inmiddels heeft hij ze gesproken, vanuit het appartement waarin hij zich kon verschuilen. ,,Ik zit onder het bloed, dat van andere mensen. ,,Naar omstandigheden gaat het met mij nog goed. Hier om me heen worden mensen geopereerd, er wordt geïmproviseerd.'' Het huis is nu een operatiekamer, waar levens gered moeten worden.

De Rotterdammer herhaalt hoe gericht de mannen schoten. ,,Ze wisten absoluut hoe ze met hun wapens om moesten gaan. Ik dacht nog dat het een overval was. Maar ze bleven maar schieten. Ze bleven maar schieten.''

De Amersfoortse fotograaf Gerrit van Keulen was voor zijn opdrachtgever Voetbal International in het Stade de France. ,,We hoorden tijdens de wedstrijd twee harde knallen, maar dachten eigenlijk dat het vuurwerk was. Pas later begrepen we dat het om de explosies bij de McDonald's ging. Direct na de wedstrijd gingen de spelers heel snel naar binnen. De stadionspeaker riep alleen maar no panic no panic. Het veld stond vol supporters die net, rond kwart voor twaalf, het stadion zijn uitgeleid.''

Op een andere plek in Parijs kijkt een andere Nederlander tv. ,,Al die doden, al die doden,'' zegt Anouk Bex. Zij keek de afgelopen tijd met opgetrokken wenkbrauwen naar alle veiligheidsmaatregelen in haar stad. Ze hebben geen zin, weet ze nu wel. ,,Als er iets gebeurt, gebeurt het toch.'' In het uitgaansgebied waar ze altijd haar koffie haalt, waar ze vorige week vrijdag nog uitging, is nu een vreselijke schietpartij geweest. ,,Een vriend van me woont in die straat, hij heeft de schoten gehoord.''

Dirk Minnebo zat gisteravond vast in een taxi, in Parijs. Hij wil naar zijn appartement, maar dat kan niet. Dat is te dicht bij het gevaar. ,,Daar ga ik nu ook maar even niet heen,'' zegt hij erover.D66'er Paul Breitbarth zit in zijn hotel, ook al gekluisterd aan de tv. Hij gaat niet naar buiten. ,,Dat is ook het advies dat we van de politie hebben gekregen.''

Buitenlandse zaken kan nog niet zeggen hoeveel Nederlanders zich in Parijs bevinden.