Volledig scherm
PREMIUM
De top van volgend jaar? Met vlnr Merkel, Trump, Le Pen, Johnson, Grillo, Poetin en de premiers van China en Japan. © Ruben L. Oppenheimer

'Met hen erbij wordt G7 handje drukken'

trump & coDonald, Marine, Boris en Beppe met elkaar aan tafel tijdens de eerstvolgende G7-top. Je moet er niet aan denken. Of toch wel? 'Je moet tegenwoordig overal rekening mee houden.'

Het was een nogal vileine tweet van Martin Selmayr, de kabinetschef van de Europese Commissie. '#G7 2017 met Trump, Le Pen, Boris Johnson, Beppe Grillo? Een horrorscenario dat laat zien waarom we het populisme moeten bestrijden.'

Een onverstandige tweet zelfs, zegt Adriaan Schout, Europadeskundige van het Haagse instituut Clingendael. ,,Het is vooral contraproductief als Europese leiders zich zó met nationale verkiezingen bemoeien."

Dat klopt, daar gaan ze niet over. Maar toch: is het scenario waar Selmayr mee dreigt totaal ongeloofwaardig, of moeten we er wel degelijk rekening mee houden? En wat zou dat dan betekenen voor de sfeer én de uitkomst van een volgende G7-top?

De leiders van de zeven belangrijkste industrielanden én de EU, die dezer dagen met elkaar in Japan zitten, hebben het over zaken als de economie, China, terrorisme en de vluchtelingencrisis. Nu zou het zomaar eens kunnen dat Donald Trump in 2017 president wordt van de VS, Marine Le Pen van Frankrijk, Boris Johnson in Londen zijn partijgenoot Cameron opvolgt als premier en Beppe Grillo een stap naar voren doet als de Italiaanse regering valt (wat daar niet ongebruikelijk is). Al deze controversiële politici hebben zo hun eigen ideeën over bovenstaande, en andere onderwerpen. En weten die ook luid en duidelijk te verkondigen.

,,Ja, dat zou wat zijn," zegt Aalt Willem Heringa, hoogleraar vergelijkend staatsrecht aan de universiteit van Maastricht. ,,Je moet tegenwoordig overal rekening mee houden. Stel dat Marine Le Pen inderdaad president wordt, en die kans is er zeker: die gaat echt niet heel internationaal zitten doen. Ze wil niks weten van de VS en de EU. Frankrijk moet weer groot worden, de taal moet weer meetellen en Parijs moet weer een belangrijke militaire speler worden. Dat gaat knetteren."